چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۴

به گزارش میدل ایست ای این قطعنامه با ۵٦ درصد رای موافق در برابر ٤۳ درصد رای مخالف به تصویب رسید و علاوه بر تأکید بر “حق بازگشت” فلسطینیان از “رودخانه تا دریا”، منابع و امکاناتی را برای سازماندهی فعالیت‌های حامی فلسطین اختصاص خواهد داد.
در بخش سیاسی، قطعنامه از اصول موسوم به (الثوابت (Al-Thawabit) که (سازمان آزادی‌بخش فلسطین) در سال ۱۹۷۷ تدوین کرده، حمایت می‌کند. این اصول شامل به رسمیت شناختن بیت‌المقدس به عنوان پایتخت فلسطین، حق مقاومت و حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین است.

همچنین بر اساس این مصوبه، مخالفت علنی و مداوم با جنبش تحریم، عدم سرمایه‌گذاری و اعمال فشار بر اسرائیل (Boycott, Divestment and Sanctions – BDS)، دریافت کمک مالی از گروه‌های لابی حامی اسرائیل، یا حمایت از انتقال پول یا سلاح به اسرائیل، تخلفی است که می‌تواند منجر به اخراج اعضا شود. وقتی DSA در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد، رهبران آن – از جمله «مایکل هرینگتون» – از اسرائیل حمایت می‌کردند و صهیونیسم را یک “جنبش رهایی ملی” می‌دانستند. اما با رشد سازمان و گسترش گرایش‌های حامی فلسطین در میان چپ‌گرایان آمریکایی، مواضع DSA به تدریج تغییر کرد.

قطعنامه روز یکشنبه ١٠ اوت ( ١٩ مرداد) و حمایت آن از (الثوابت)، نشانگر چرخشی بزرگ از مواضع اولیه “صهیونیسم لیبرال” به سوی مواضع آشکارا حامی فلسطین است؛ تغییری که پس از آغاز جنگ اسرائیل علیه غزه – جنگی که به گفته منابع رسمی و نهادهای حقوق بشری، بیش از ٦۱ هزار فلسطینی را کشته و از سوی چندین کشور و کارشناسان به عنوان “نسل‌کشی” شناخته شده – سرعت بیشتری گرفته است. چند ساعت پس از تصویب این قطعنامه، ارتش اسرائیل شش خبرنگار را در غزه در یک حمله هدفمند کشت که با محکومیت گسترده نهادهای مدافع حقوق بشر در سطح جهان روبه‌رو شد.