دوشنبه ۷ مهر ۱۴۰۴

ده‌ها هزار نفر روز شنبه پنجم مهرماه، در پایتخت آلمان به خیابان‌ها آمدند تا در بزرگ‌ترین تظاهرات همبستگی با مردم غزه خواستار پایان فوری جنگ شوند. این تجمع که از میدان نپتون‌برونن در الکساندرپلاتس آغاز شد و تا میدان بزرگ‌ستون پیروزی (Siegessäule) ادامه یافت، به گفته پلیس دست‌کم ۵۰ هزار نفر را در برلین گرد آورد. برگزارکنندگان اما شمار شرکت‌کنندگان را بیش از ۱۰۰ هزار نفر اعلام کردند و گفتند این بزرگ‌ترین تظاهرات طرفدار فلسطین در تاریخ آلمان است.

معترضان با شعارهایی همچون (فلسطین آزاد)، (همه نگاه‌ها به غزه) و (یالا یالا انتفاضه) خیابان‌های مرکزی برلین را پر کردند. آنان خواستار پایان صادرات تسلیحات آلمان به اسرائیل، اعمال تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه این کشور و پایان (نسل‌کشی در غزه) شدند. در تجمع نهایی در میدان بزرگ‌ستون پیروزی، گروهی از فعالان، نمایندگان سازمان‌های حقوق بشری و هنرمندانی چون گروه موسیقی KIZ و خوانندگان رپ Ski Aggu و Pashanim بر صحنه حاضر شدند.

تظاهرات از سوی ائتلافی متشکل از حدود ۵۰ سازمان برگزار شد که از جمله شامل انجمن فلسطینیان آلمان، عفو بین‌الملل و مدیکو اینترنشنال بود. میشائل بارنبوییم، موسیقی‌دان یهودی آلمانی، در سخنانی عملیات اسرائیل را «نسل‌کشی» توصیف کرد. همچنین اینس شوِردتنر، رئیس حزب چپ آلمان، دولت فدرال را به «همدستی در جنایات» متهم ساخت و گفت: «وزرا و صدراعظم صحبت می‌کنند، اما هیچ اقدامی برای متوقف کردن کشتار انجام نمی‌دهند.». اینس شوِردتنر، رهبر حزب چپ آلمان، در سخنرانی خود در میدان نپتون‌برونن، سکوت گذشته را خطا دانست و گفت: «ما بیش از حد سکوت کردیم، من هم بیش از حد سکوت کردم. آنچه در غزه رخ می‌دهد، یک نسل‌کشی است. دولت آلمان به نام “حفظ امنیت اسرائیل” سکوت کرده و با این سکوت شریک جنایت شده است.» او وعده داد که حزبش در برابر سرکوب جنبش همبستگی مقاومت خواهد کرد.

هرچند پلیس حضور بیش از ۱۸۰۰ مأمور را برای کنترل امنیت اعلام کرده بود، راهپیمایی اصلی در برلین عمدتاً آرام برگزار شد. با این حال، در یک تجمع کوچک‌تر در محله کرویتسبرگ با حدود ۱۵۰۰ نفر، پلیس به دلیل سر دادن شعارها و نمادهای ممنوعه، راهپیمایی را متوقف و متفرق کرد. در تظاهرات روز شنبه در برلین، علاوه بر محکومیت جنگ اسرائیل در غزه، معترضان مطالبات مشخص و مستقیمی از دولت فدرال آلمان را به میان آوردند:

• توقف فوری صادرات سلاح و تجهیزات نظامی آلمان به اسرائیل و پایبندی به تعهد قانونی مبنی بر عدم ارسال سلاح به مناطق جنگی.
• اعمال تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه اسرائیل به دلیل ادامه جنگ و نقض حقوق بین‌الملل.
• پایان حمایت بی‌قید و شرط دولت آلمان از سیاست‌های اسرائیل که به گفته تظاهرکنندگان با «استناد به مسئولیت تاریخی آلمان در قبال هولوکاست» توجیه می‌شود.
• موضع‌گیری صریح علیه (نسل‌کشی در غزه) و همراهی با تلاش‌های بین‌المللی برای برقراری آتش‌بس و حمایت از حقوق ملت فلسطین.
• آزادی بیان در آلمان بدون برچسب‌زدن به منتقدان سیاست‌های اسرائیل به عنوان «یهودستیز». بسیاری از شرکت‌کنندگان تأکید داشتند که تاریخ سیاه آلمان نباید بهانه‌ای برای ساکت‌کردن صدای منتقدان جنگ باشد.
  تظاهرات مشابهی نیز در دیگر شهرهای آلمان و اروپا برگزار شد. در دوسلدورف چند هزار نفر با شعار «غزه را فراموش نمی‌کنیم – آزادی برای فلسطین و همه ملت‌های تحت ستم» راهپیمایی کردند. در ژنو نیز بنا بر گزارش رسانه‌های سوئیسی حدود ۶ هزار نفر علیه جنگ غزه دست به تظاهرات زدند.