بریتانیا، سازماندهی مبارزه طبقاتی از بالا!
پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱
تمام وعده هائی که سران دول امپریالیستی در جریان پاندمی کرونا به مردم میدادند که دوره پسا کرونا، دوره شکوفائی اقتصادی، دوره کاهش بیکاری ودوره پایان ریاضت اقتصادی خواهد بود، همه دود شده و به هوا رفتند. اگر در آن دوره سرمایه داران ودولت هایشان کارگران و حقوق بگیران را به آرامش وعدم درخواست افزایش دستمزد، فرا میخواندند. اکنون دیگر با گذشت ماهها از دوران پسا کرونا آنچه را که بدون استثناء در همه کشورهای سرمایه داری نظاره گرهستیم، کاهش رشد اقتصادی وسرشکن کردن هزینه بحران بر دوش کارگران و حقوق بگیران است. بانک جهانی در بیستم دیماه از کاهش طولانی مدت نرخ رشد اقتصادی سخن به میان آورده و اعلام کرد که اقتصاد جهانی تنها یک پله دیگر با رکود دوم در طول این دهه فاصله دارد، حادثه ای که در هشتاد سال گذشته بی سابقه بوده است. این وضعیت بحرانی دول سرمایه داری را برآن داشته است که مبارزه طبقاتی را از بالا علیه کارگران و حقوق بگیران سازمان دهند. اگر در فرانسه دولت در حال تصویب لایحه افزایش سن بازنشستگی است، در بریتانیا این تهاجم با سبعیت بینظیری به پیش میرود. همین امر سبب گردیده است که از ماه دسامبر تا کنون اعتصابات و اعتراضات به بخشی از سیمای این جامعه تبدیل شوند. از کارکنان بخش بهداشت تا کارکنان راه آهن و رانندگان اتوبوسها، از معلمان تا کارکنان دولت، از پست و مخابرات تا کارگران خدمات در قطارها، در این فاصله به مقابله با تشدید فشارهای دولت از بالا به خیابان آمده اند. وضعیت خدمات بهداشت ملی هولناک است. هفت میلیون و دویست هزار نفر در “انگلستان” در لیست انتظار بیمارستانها قرار دارند تا نوبت پذیرفتنشان برسد. در “اسکاتلند” از هر هفت نفر یک نفر در لیست انتظار بیمارستانها هستند. تعداد لیست انتظار در “ولز” به بالاترین رقم تا کنونی خودرسیده است. این وضعیت اسفناک نتیجه سیاستی است که از زمان مارگارت تاچر قهرمان نئولیبرال اروپا و حتی در دوره هائی که “حزب کارگر” نیز در حکومت بوده، ادامه یافته است. سیاستی که گام به گام بیمارستانها را به دست چپاولگر بخش خصوصی سپرده و هزینه دولت برای بخش بهداشت را به رقم بسیار ناچیزی رسانده است. این امر سبب گردیده است که بیمارستانها با کمبود ۱۳۰۴۰۰ نفر نیروی انسانی روبرو شوند. این رقم دائما سیر صعودی داشته است، از آنرو که دائما کارکنان بیمارستانها به علت وضعیت حاکم بر بخش بهداشت از اشتغال در این بخش خارج میشوند. همین وضعیت در بسیاری از حوزه های کار در بریتانیا حاکم است. همین امر سبب گردیده که در آغاز زمستان علیرغم قوانین ضد کارگری موجود که محدودیتهای زیادی جهت اعلام اعتصاب از جانب اتحادیه ها را فراهم میسازد، موج عظیمی از اعتصابات واعتراضات جامعه را فرا بگیرد. هر چند که اعتراضات با اعتصاب یک روزه کارکنان راه آهن در تابستان شروع گردیده بود، در پائیز گسترش یافته و در هفته های گذشته با پیوستن بخشهای دیگری به اوج خود رسیده است. این نارضایتی بی دلیل نیست. در چهل و یک سال گذشته هیچ زمانی نرخ تورم به ۱۴ درصد نرسیده و بنابراین مطالبه افزایش دستمزد به یک امر ضروری برای میلیونها نفر تبدیل گردیده است. اکنون معلوم میشود که بودجه ای را که دولت در دوران پاندمی کرونا هزینه کرده، میخواهد از جیب کارگران و حقوق بگیران جبران کند. هر چند که اعتراضات را کارکنان راه آهن آغاز کردند حتی اتحادیه آنان حاضر به افزایش فقط هشت در صد دستمزد بود که خود نزدیک به شش در صد از سطح تورم پائینتر است، ولی کار فرما این رقم را نپذیرفت. در بیست و دوم آذر شاغلین پست برای چهاردهمین بار دست به اعتصاب زدند. از آنرو که کارفرما در جریان اعتصاب وضعیت شغلی صد نفر از اعضاء اتحادیه را معلق نمود، آنان نه تنها خواهان افزایش دستمزد بلکه خواهان امنیت شغلی نیز هستند. در بیست چهارم آذر کارکنان بخش بهداشت برای اولین بار در تاریخ صد و پنج ساله خود دست به اعتصاب در هفتاد وشش بیمارستان زدند که درآن بیش از صدهزارنفر از پرستاران شرکت کرده بودند. آنان خواهان افزایش نوزده در صد مزد هستند. وزیر بهداشت اعلام کرد که هیچ بودجه اضافەای برای کارکنان در سال جدید در نظر گرفته نشده است. همزمان با سخنان او نتیجه همه پرسی از کارکنان بخش بهداشت که بر مبنای آن ۸۷ در صد رأی به اعتصاب داده بودند، اعلام شد. یک هفته بعدتر بیش از ده هزار نفر از کارکنان آمبولانسها اعتصاب کردند آنها نیز خواهان نوزده درصد افزایش دستمزدند. دولت پیشنهاد افزایش چهار و نیم در صد را داده است که با توجه به سطح تورم به معنای کاهش شش در صد دستمزد است. در یک همه پرسی ۵۲ در صد از مردم اعلام کردند که از مطالبات اعتصاب کنندگان پشتیبانی میکنند.
در سال جدید میلادی نیز اعتصاب کارگران راه آهن با تمام قوت ادامه یافته و در شانزدهم دیماه اعتصاب چهل و هشت ساعته کارکنان راه آهن صورت گرفته و چرخ ها از حرکت باز ماندند. دبیر اول اتحادیه در سخنرانی خود در یکی از متینگ ها اعلام کرد که ” مطالبات کارکنان راه آهن فراتر از افزایش دستمزد است. ما خواهان یک راه آهن دولتی هستیم که در خدمت رفاه مردم و نه در دست پیمانکاران باشد که میلیونها پوند بهره میبرند”. در ایام تعطیلات کریسمس کارکنان دولت دست به اعتصاب در قرارگاەهای مرزی، تعدادی از فرودگاهها و بنادر زدند. دولت از نیروهای نظامی به مثابه اعتصاب شکن استفاده نمود. رهبر اتحادیه کارکنان دولت ” تی یو سی” اعلام کرد که” به دولت هشدار داده بودیم که مبارزه ما گسترش خواهد یافت. واکنون به قول خود وفادار خواهیم بود”. اتحادیه برای اینکه خود را برای یک اعتصاب طولانی مدت آماده کند، اقدام به ایجاد یک صندوق جدید اعتصاب نموده و از اعضاء اتحادیه خواست که ماهیانه پنج پوند به صندوق بپردازند. شکست مذاکرات معلمان با دولت در اسکاتلند را معلمان با اعتصاب در روزهای ۲۱ و ۲۲ دیماه پاسخ داده و اعلام کردند که درفاصله ۲۶ دی و۱۰ بهمن به مدت هشت روز اعتصاب خواهند کرد. در عین حال اتحادیه در حال همه پرسی از اعضاء برای اعتصابات طولانی سراسری است. در ۲۰ دی اولین روز از اعتصاب هشت روزه رانندگان اتوبوسهای شهری انجام گرفت تنها در لندن یک هزار راننده در اعتصاب شرکت کردند. آنان خواهان ۱۱ در صد افزایش دستمزدند. رانندگان آمبولانسها نیز در۲۱ دی اعتصاب کرده واعلام کردند که یک بار دیگر ۳ بهمن اعتصاب خواهند نمود. دولت بریتانیا برای مقابله با این موج وسیع اعتراضات واعتصابات چاره را در تصویب قانون ضد کارگری دیگری در مورد محدود کردن حق اعتصاب میبیند. هفته گذشته اولین مرحله از بررسی قانون در مجلس صورت گرفت. رهبر اتحادیه کارکنان دولت با اشاره به لایحه پیشنهادی دولت گفت که ” دولت علیه اتحادیه ها عمل کرده و حاضر نیست با اتحادیه ها وارد مذاکره واقعی شود وبه جای آن انرژی خود را صرف تدوین لایحه ای برای محدود کردن حق اعتصاب میکند. جواب ما به دولت اعلام ” روز دفاع از اعتصاب” است و بنابراین روز ۱۲ بهمن در سرتاسر کشور اعتصاب علیه این قانون ارتجاعی خواهد بود”. یکی از رهبران “اتحادیه پست و مخابرات” بیان داشت که ” دولت محافظه کار یک سیاست هماهنگ شده جهت تهاجم به اتحادیه ها را در پیش گرفته است وهر چند ما علیه این قانون به دادگاه شکایت خواهیم کرد، اما ما نمیتوانیم سرنوشتمان را فقط به نتیجه کار وکلا بسپاریم. ما خودمان باید به خیابان برویم. مردم از سیاستهای دولت و افزایش سرسام آور مایحتاج اولیه زندگی بسیار خشمگین هستند. آنها اجازه نخواهند داد که این بار مانعی در مقابل مبارزاتشان بوجود آید”. او اضافه کرد که این بزرگترین اعتصاب در سالهای اخیر خواهد بود. فدراسیون اتحادیه های کارگری ” تی یو سی”، “اتحادیه کارکنان دولتی” و “اتحادیه کارکنان بخش بهداشت”، اعلام کردند که از روز دوازدهم بهمن وارد اعتصاب سراسری خواهند شد. واقعیت این است که جهت مقابله با تشدید سیاستهای سرمایه داران و دولت حامی آنها، برای کارگران و حقوق بگیران که نمیخواهند در مقابل تشدید این فشارها تسلیم شوند راهی به جز سازماندهی مبارزه طبقاتی از پایین باقی نمانده است.
سخن روز شبکه تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومه له