برگزاری آکسیون پنجم ژوئن ۲۰۲۶، در اعتراض به حضور جمهوری اسلامی در اجلاس سازمان جهانی کار در ژنو
دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
در پی درخواست “کمیتهی سراسری برگزاری اکسیون اعتراضی ۵ ژوئن در ژنو” در حمایت از جنبش کارگری ایران، با همراهی، همکاری و همبستگی گستردهی فعالان جنبش کارگری، اتحاديهها، سندیکاها، احزب و سازمانهای چپ و کمونیست، و شخصیتهای سیاسی، آزادیخواه و برابریطلب اکسیونی پرشور برگزار گردید، که رفقای حزب کمونیست ایران و همچنین شوراهای همکاری نیروهای چپ و کمونيست (سراسری و کردستان)، در این نهاد حضور فعالی داشتند.
تدارک و پیشبرد برنامهی امسال با توجه به تأثیراتی که جنگ ارتجاعی_امپریالیستی آمریکا و اسرائیل علیه ایران بر ضرورت تدارک وسیعتر و بهتر برنامه گذاشته بود، و نیز اهمیت طرح مسئلهی جنگ و عواقب آن از زاویهی جنبش کارگری ایران، با حساسیت ویژهای همراه بود که نهایتاً با همت کمیتهی برگزاری بهخوبی انجام شد.
برنامهی امسال با قرائت سرود انترناسیونال، سرود جهانی طبقهی کارگر، آغاز شد و سپس فهرست برنامههای مراسم به دو زبان فارسی و انگلیسی قرائت گردید. پس از آن، پیام رفیق علی نجاتی، یکی از فعالان شناختهشدهی جنبش کارگری ایران، قرائت شد. این رفیق ضمن تسلیت بهمناسبت درگذشت پرویز قلیچخانی، ستارهی پرآوازهی فوتبال ایران و کسی که تا آخرین لحظات عمر «بدون هیچ چشمداشتی و بدون آنکه در انتظار تعریف و تمجیدی باشد، در کنار کارگران ایران ایستاد»، وی در بخش دیگری از سخنان خود به بار سنگینی که بحرانهای سرمایهداری بر دوش کارگران و زحمتکشان گذاشته است اشاره کرد و از سرکوب بیوقفهی کارگرانی سخن گفت که علیه این نظام مبارزه میکنند.
وی با اشاره به تورم، فقر، گرانی و دیگر مشکلات تحمیلشده بر جامعه، به نبود حق تشکل مستقل برای کارگران پرداخت و تأکید کرد که جمهوری اسلامی، باوجود آنکه از امضاءکنندگان مقاولهنامههای بینالمللی کار است، بهطور مستمر آنها را نقض کرده و کارگران را سرکوب میکند. او خواستار «حضور نمایندگان واقعی و مستقل کارگران ایران در نشست سازمان جهانی کار» شد.
در ادامه، قطعنامهی مراسم به دو زبان انگلیسی و آلمانی قرائت شد که مورد توجه حاضران قرار گرفت. موارد مندرج در این قطعنامه بەشرح زیر بود :
● توقف بدون قيدوشرط جنگ،
● آزادی کارگران زندانی و همهی زندانیان سیاسی، توقف دستگیریها و لغو مجازات غیرانسانی و قتلعمد دولتیِ اعدام،
● حق کارگران در داشتن تشکلهای مستقل جدا از دولت و کارفرما، تجمع، اعتصاب و اعتراض،
● رفع تبعیضهای جنسیتی و نابرابری در سطح دستمزدها بین مردان و زنان،
● امنیت شغلی، شرایط ایمنی کار و لغو قراردادهای موقت و پیمانی،
● پرداخت بیمهی بیکاری متناسب با تورم و گرانی تا زمان بازسازی واحدهای تولیدی و بازگشت به کار کارگران،
● تأمین اجتماعی همگانی برای آحاد مزدبگیران،
● بیمهی درمانی و امکانات مناسب درمانی رایگان،
● تخصیص کمکهزینههای بلاعوض به کارگران و خانوادههای کارگری جنگزده،
● ممنوعیت کار کودکان و فراهمکردن شرایط و امکانات مالی مناسب برای ادامهتحصیل آنان،
● رعایت حقوق کارگران مهاجر، خاتمهدادن به بیحقوقی، تبعیض و استثمار مضاعف آنان،
● برخورداری از اینترنت رایگان برای همهی مردم بهعنوان یکی از زیرساختهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی،
پس از آن و در طول برنامه، شعارهایی در حمایت از کارگران ایران، مطالبات آنان، زندانیان سیاسی و علیه اعدام سر داده شد.
در ادامه، نمایندگانی از اتحادیههای کارگری سوئد، فرانسه و سایر کشورها به جایگاه آمدند و پیامهای همبستگی و حمایت خود از مبارزات و مطالبات کارگران ایران، مندرج در قطعنامهی کمیتهی برگزاری، را قرائت کردند.
یکی از ویژگیهای برجستهی این پیامها، محکومکردن جنگ ارتجاعی آمریکا و اسرائیل علیه ایران و درخواست پایان فوری و بیقیدوشرط آن بود. آنان همچنین به صدمات و خسارتهای هنگفتی که این جنگ به مردم وارد کرده و سودهای کلانی که در سایهی آن نصیب شرکتهای بزرگ بینالمللی شده است، اشاره کردند. موضوع دیگری که در سخنان تمامی این نمایندگان مشهود بود، مسئلهی سرکوبهای رژیم، زندانیان سیاسی و اعدامها در ایران بود که بهشدت محکوم شد و خواستار واکنش مناسب جامعهی بینالمللی نسبت به آن شدند.
این مراسم مورد حمایت گستردهی تشکلهای کارگری داخل کشور، ازجمله سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، شورای صنفی معلمان، کمیتهی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، کارگران بازنشستهی خوزستان، گروه اتحاد بازنشستگان و سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه قرار گرفت.
در پیامهای این تشکلها، ضمن اشاره به وضعیت وخامتبار کارگران و مزدبگیران، مسائل تورم، گرانی، دستمزدهای ناچیز و بیکاری روزافزون کارگران و نیز مسئلهی جنگ و پیامدهای آن مورد توجه قرار گرفت و ضمن محکومکردن این جنگ ارتجاعی، خواستار پایان بیقیدوشرط آن شدند.
این تشکلها همچنین ضمن اعتراض به سرکوب، بازداشت و شکنجه فعالان کارگری و اجتماعی، خواستار لغو مجازات اعدام شدند. یکی از محورهای مهم بیانیههای آنان، محکومکردن جمهوری اسلامی بهدلیل سرکوب کارگران و جلوگیری از شکلگیری تشکلهای مستقل کارگری در ایران بود. آنان از اتحادیههای کارگری شرکتکننده در اجلاس خواستند جمهوری اسلامی را محکوم کرده و خواهان اخراج نمایندگان غیرواقعی و دستنشاندهی رژیم از این اجلاس شوند.
در ادامهی مراسم، پیامهای “کمیتهی خارج کشور حزب کمونیست ایران” و “شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست” در پشتیبانی از آکسیون پنجم ژوئن قرائت گردید، همچنین در این تجمع اعتراضی پیام “شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان”، از طرف رفیق علی خدری خوانده شد.
رفقا شیوا عاملیراد و لیلا حسینزاده دربارهی مسائل گوناگون جنبش کارگری، مبارزات معلمان، جنبش زنان و سایر جنبشهای اجتماعی سخنانی ایراد کردند. این رفقا ضمن در میان گذاشتن تجارب مبارزاتی خود و حمایت از خواستههای مطرحشده از سوی کمیتهی برگزاری، بر تلاشهای پیگیر خود در افشای سیاستهای ضدکارگری و سرکوبگرانهی جمهوری اسلامی و ضرورت همبستگی و همکاری مشترک فعالان کارگری و آزادیخواه در انعکاس مبارزات و مطالبات جنبش انقلابی مردم ایران تأکید کردند.
بخش پایانی برنامه به قرائت بیانیههای ۱۲ حزب، سازمان و نهاد سیاسی اختصاص داشت. نمایندگان این جریانها در پیامهای خود ضمن اعلام همبستگی با اقدام کمیتهی برگزاری مراسم، از مبارزات و مطالبات کارگران ایران حمایت کرده، به حضور نمایندگان جمهوری اسلامی بهجای نمایندگان واقعی کارگران اعتراض نمودند و بر آزادی زندانیان سیاسی و مخالفت با مجازات اعدام تأکید کردند.
در خاتمه، مراسم پس از سه ساعت برنامهی پُرشور با اجرای سرود انترناسیونال بهپایان رسید.
تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست ایران
ششم ژوئن 2026