یکشنبه ۹ بهمن ۱۴۰۱

به گزارش ٢٩ ژانویه ( ٩ بهمن ) خبرگزاری فرانسه،  یک روز بعد از سفر نخست‌وزیر عراق به پاریس و امضای پیمان مشارکت استراتژیک  میان عراق و فرانسه، مراکش نیز بعد از هجده سال غیبت، سفارت خود را در بغداد افتتاح کرد. تحلیل‌گران مراکشی تقویت همکاری‌ها میان رباط و بغداد را اقدامی در جهت «محاصرۀ رژیم ایران» توصیف کرده‌اند.

روز شنبه هشتم بهمن، ناصر بوریطه وزیر امور خارجۀ مراکش در کنار همتای عراقی خود فؤاد حسین، سفارت این کشور را در بغداد افتتاح کرد.

در سال ۲٠٠۵، مراکشی‌ها سفارت خود را از بغداد به عمان – پایتخت اردن – منتقل کردند. دلیل اصلی این تصمیم ناامنی فزاینده در عراق بود. روابط سیاسی دو کشور البته همچنان برقرار ماند اما سطح همکاری‌ها به شدت کاهش یافت. چیرگی تدریجی جمهوری اسلامی بر امور سیاسی و اقتصادی عراق نیز چیزی نبود که مراکشی‌ها را به گسترش روابط با عراق ترغیب نماید. اما اینک یک دیپلمات مراکشی گفته است که یکی از انگیزه‌های این کشور برای بازگشت به بغداد، (خالی نگذاشتن میدان برای دشمنان تمامیت ارضی عراق است.)

دولت مراکش که هیچگاه میانۀ خوشی با جمهوری اسلامی نداشته، از سال ۲٠۱٨ روابط سیاسی را با تهران قطع کرد. در آن سال، علت اصلی قطع رابطه پشتیبانی جمهوری اسلامی از جبهۀ پولیساریو اعلام شده بود.

تلاش‌های عراق برای بازسازی روابط با کشورهای عرب طی یک سال اخیر نتایج قابل توجهی داشته است. عراق که در دوران معاصر پیوسته یکی از عناصر اصلی جهان عرب محسوب می‌شد و حتی زمانی به فکر پیوستن به جمهوری متحد عربی (همراه با مصر و سوریه) بود، با دیوانگی‌های صدام حسین کم‌کم به حاشیه رفت. بعد از سقوط صدام، جمهوری اسلامی از خلاء قدرت و خطاهای آمریکا به سرعت بهره برد و عملاً عراق را زیر سلطه گرفت. اما با کشته شدن قاسم سلیمانی و به ویژه با آغاز جنبش اعتراضی ایران، رشتۀ کار عراق از دست تهران خارج شد. روی کار آمدن دولت محمد شیاع السودانی در بغداد نیز این روند را برجسته‌تر کرد. همچنین برای اولین بار اراده‌ای بین‌المللی و جدی شکل گرفته تا عراق را از دایرۀ نفوذ جمهوری اسلامی بیرون بکشد. امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه، با سازمان دادن کنفرانس‌های بغداد یکی از نمایندگان اصلی این ارادۀ جدید محسوب می‌شود