جمعه ۱۷ مهر ۱۴۰۵

۵۰ درصد فوتی‌های ناشی از حوادث کار در کشور مربوط به کارگران ساختمانی است و بر اساس برآوردی ها، به طور میانگین روزانه حدود سه کارگر ساختمانی در نقاط مختلف کشور جان خود را از دست می‌دهند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، عصر ۱۳ مهرماه، براثر سقوط دستگاه بالابر در یک پروژه ساختمانی در حوالی پل سبز رود شهرستان نور ۵ کارگر ساختمانی جان خود را از دست دادند و ۴ کارگر دیگر نیز با وضعیتی وخیم به بیمارستان منتقل شدند.

مرگ کارگران ساختمانی تقریبا هر روز تکرار می‌شود، آنقدر که قرار گرفتن نام کارگران ساختمانی در تیتر اخبارِ حوادث رسانه‌ها به یک روتین خبری تبدیل شده است!

طبق آمار، بیش از ۵۰ درصد حوادث کار مربوط به کارگران ساختمانی است و این در حالی است که بسیاری از این کارگران حتی از داشتن یکی از حداقلی‌ترین حقوق کارگر، یعنی بیمه اجتماعی، محروم هستند.

کارگران ساختمانی نه امنیت مالی دارند، نه شغلی و نه حتی جانی؛ این وضعیت اسفبار کارگران ساختمانی در ایران است و در هیچ جنبه‌ای هیچ زمانی بهبودی حاصل نشده است!

چرا هیچ تلاشی برای بهبود این وضعیت و کاهش آمار حوادث مرگبار در کار ساختمانی نمی‌شود؟ چرا کارگران ساختمانی بیمه نمی‌شوند؟ اگر بازرسی مدام از کارگاه‌های ساختمانی می‌تواند به کاهش حوادث کار کمک کند چرا این اتفاق نمی‌افتد؟ چرا بازرسی‌ها برای قطع بیمه کارگران، مداوم و مرتب انجام می‌شود اما بازرسی از کارگاه‌ها برای بررسی وضعیت ایمنی نه؟! اگر برای کاهش این آمار وحشتناک، نیاز به تجهیزات ایمن‌تر است چرا کارفرمایان ملزم به استفاده از آن نمی‌شوند؟آمار نشان‌دهنده ابعاد گسترده مشکل است. بخش مهمی از حوادث کار ناشی از سقوط از ارتفاع است و سال‌هاست کارگران بر ضرورت اصلاح تجهیزات و روش‌های ایمنی در پروژه‌های ساختمانی تأکید می‌شود. کارفرمای ساختمانی ناتوان نیست و سود بالایی می‌برد چرا نباید بخشی از این سود را صرف ایمنی کند؟

اکبر شوکت در گفتگو با ایلنادرباره نحوه برخورد با کارگاه‌های ناایمن گفت: اگر قوانین ایمنی به طور کامل اجرا شوند، بخش بسیار بزرگی از کارگاه‌های ساختمانی به دلیل رعایت نکردن الزامات ایمنی با مشکل مواجه خواهند شد. بسیاری از این کارگاه‌ها مسائل ایمنی را اصلا رعایت نمی‌کنند. در عمل اما موارد زیادی وجود دارد که با وجود نقض جدی الزامات ایمنی، برخورد جدی از سوی نهادهای ذیربط و حتی تعطیلی یا پلمب کارگاه صورت نمی‌گیرد.