یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴

مذاکرات بین ایالات متحده و ایران بر سر برنامه هسته ای ایران پیشرفت قابل توجهی به سوی توافقی مشابه توافق هسته ای سال ۲۰۱۵ داشته است که پرزیدنت دونالد ترامپ در اولین دوره ریاست جمهوری خود در سال ۲۰۱۸ از آن خارج شد. این مذاکرات تاکنون شامل سه دور در سه هفته بوده است و دور چهارم قرار است به زودی در رم، پایتخت ایتالیا، برگزار شود تا از تولید سلاح های هسته ای ایران در ازای کاهش تحریم ها جلوگیری کند.

موافقتنامه پیشنهادی محتوای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) ٢٠١٥ را با تغییرات مربوط به مدت توافق، مکانیسم های بازنگری و سایر مفاد حفظ می کند. موارد پیشنهادی شامل کاهش سطح غنی سازی اورانیوم، محدود کردن تعداد سانتریفیوژها به حداکثر ۵۰۰۰ سانتریفیوژ و قرار دادن برنامه هسته ای ایران تحت کنترل شدید آژانس بین المللی انرژی اتمی است. ایران علاوه بر در نظر گرفتن صادرات ذخایر اورانیوم غنی شده ایران به خارج از کشور، شاید به روسیه یا حتی به ایالات متحده، خواستار تضمین های قوی است که واشنگتن در آینده نمی تواند از توافق خارج شود.

بنا به گزارش ها، ایران آماده است غنی سازی را به ۳.۶۷ درصد محدود کند و دامنه بازرسی های بین المللی خود را گسترش دهد.
در حالی که اسرائیل هرگونه غنی سازی را رد می کند، تهران این حق را «غیرقابل مذاکره» می داند و هدف توافق جدید اعمال محدودیت های دائمی است که از «تشدید ناگهانی» به سمت توسعه سلاح های هسته ای جلوگیری می کند، بدون اینکه زیرساخت های برنامه هسته ای ایران را از بین ببرد.