اعلامیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان: پاسخ به کشتار برنامهریزیشده جمهوری اسلامی سرنگونی انقلابی این رژیم ضدبشری است!
جمعه ۲۶ دی ۱۴۰۴
اکنون روشن شده است که خیزش عظیم اخیر تودههای میلیونی، رژیم جنایتکار اسلامی را چنان سراسیمه کرده است که در جنگ آخر خود با قساوت بیمانند، از مرز جنایت و کشتار جمعی، حتی از تاریخ خونبار خود عبور کرده است. نیروهای جنایتکار جمهوری اسلامی در آخرین سنگر دفاع از موجودیت رژیم منحوس خود، از همان لحظهٔ اول نه تیراندازی اخطاری به قصد پراکنده کردن، بلکه برنامهریزیشده صف معترضین و انقلابیون و حتی کودکستان و بیمارستانها را به رگبار بستند. جنایتکاران بهویژه از جمعه ۱۹ دی به بعد، با قطع اینترنت و قیچی کردن خروش انقلابی از بقیهٔ جهان، حمام خون بهپا کردند. اما این جنایت، ترس و تردید بهبار نیاورد؛ برعکس موجب انسجام و ارادهٔ بیشتر در صف قیامکنندگان و رعب و وحشت در دستگاه حاکمانِ بر خون نشسته شد.
جنایت جمهوری اسلامی تنها خصیصه و تعریف قیام اخیر نبود؛ رژیم بهواقع مرگ و سرنگونی را با چشم خود دید. صفوف متحد زن و مرد و پیر و جوان از تاریخ درخشان ۹۶ و ۹۸ و ۱۴۰۴ فراتر رفت و در خیابانهای نزدیک به ۱۸۰ شهر کوچک و بزرگ، نمایش همبستگی و امید و این حقیقت را بانگ زد که نجات از هیولای جمهوری اسلامی تنها با صف همبستهٔ مردمِ متنفر و بهجانآمده و تعرض به بنیانهای این حکومت ضدانسانی ممکن است. صدای قیام و اعتراض این بار از تقابل با گرانی و سرکوب و تحقیر فراتر رفت و یکجا و یکپارچه خواهان برچیدن کل دستگاه این حکومت جنایتکار شد. سرنگونی فوری جمهوری اسلامی هدف و شعار اصلی قیام جسورانهای بود که در اقصی نقاط جهان صدها میلیون انسان از آن پشتیبانی و تمجید کردند.
این قیام تنها ارتجاع حاکم اسلامی در ایران را سراسیمه نکرد؛ قدرتهای جهانی هم از ترس قیام رادیکال مردم به تکاپو افتادند. ترامپ، سردستهٔ فاشیست آنها، در وسط دعوا شروع به معاملهگری با جمهوری اسلامی کرد و تن لتوپار جوانان و مردم بیدفاع را وثیقهٔ بند و بست و مذاکره با جمهوری اسلامی کرد. با اظهارات ضدونقیض و فرستادن نخستوزیر عمان به تهران، در واقع دست نیروهای سرکوبگر را برای قتلعام معترضین باز گذاشت. تمام کوشش آنها نجات جمهوری اسلامی از زیر ضرب قیام تودهای بود.
اما صف ضدانقلاب پادوهای از گور برخاستهٔ دیگری داشت. رضا پهلوی و سلطنت سرنگونشدهاش با هزار حیله و کمک اسرائیل و قدرتهای بزرگ و با پول و رسانه زیر ذرهبین گذاشته و بزرگنمایی شدند. با عربدهکشی در خیابانهای اروپا و آمریکا، دیگر مخالفین جمهوری اسلامی را به مصاف طلبیده و طرفدار پروپاقرص حملهٔ نظامی آمریکا شدند. علاوه بر این، شخصیتهایی از جریانات لیبرال و ناسیونالیست کرد هم با درخواست از آمریکا برای «کمک به مردم ایران» به این سناریوی سیاه پیوستند و یکبار دیگر نشان دادند که در مقابل خواست و ارادهٔ جامعهٔ بپاخاسته ایستادهاند.
علیرغم همهٔ این سرکوبگریهای خونین و توطئههای ضدانقلابی جریانات راست، اعتراضات مردم تا چند روز پس از آن ادامه یافت و تاکنون هم ادامه دارد. جمهوری اسلامی زخمخورده اکنون از جامعهٔ ملتهب و عاصی بیش از هر زمان دیگر میترسد و تمام امکانات خود، از جمله سازش با آمریکا، را برای نجات خود روی میز دارد.
مردم آزادیخواه کردستان
شما هم به شیوههای گوناگون و بهویژه در مناطق جنوبی، نشانههای محکمی از اتحاد و همبستگی با قیام دیگر نقاط از خود نشان دادید. درد و خواست شما، علاوه بر تحمیل ستمگری ملی، همان درد و رنجی است که بقیهٔ مردم ستمدیده و زحمتکش در سطح سراسری متحمل شدهاند. فشار نفسگیر گرانی، بیکاری، فقر و فلاکت، سرکوب و ناامنی و تحقیر، درد مشترک همهٔ ماست. تنها با مبارزه و همبستگی سراسری میتوانیم از حاکمیت هیولای اسلامی عبور کنیم. تجارب و کاردانی مردم مبارز در کردستان میتواند کمک شایانی به مبارزات سرنگونیطلبانهٔ کنونی بکند. متحد و همبسته و یکصدا جمهوری اسلامی زخمخورده و ضعیفشده را به زبالهدان تاریخ بیندازیم. علیه دخالت خارجی و تفرقهافکنی در صف جنبش سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و برای حاکمیت شوراهای مردم در شهر و شهرک و روستا فعالانه بکوشیم. آلترناتیو حاکمیت شورایی را در مقابل آلترناتیوهایی که میخواهند از بالای سر جامعه خود را تحمیل کنند، در کارخانه و محلات، مدرسه و ادارات و همهجا خستگیناپذیر تبلیغ کنیم و نشان دهیم که شیوهٔ حاکمیت سرمایهداری سرنوشت محتوم ما نیست و حاکمیت خود را برپا خواهیم کرد. با سازماندهی خود در محل کار و زندگی برای نبردهای پیشِرو آماده شویم.
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان، با درود به رزم جانباختگان انقلابی، خود را شریک غم خانوادهٔ هزاران انسان عزیزی میداند که برای آزادی و برابری و علیه جور و ستم رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی به خاک افتادند. یاد عزیزشان در ادامهٔ رزم مردم آزادیخواه برای سرنگونی جمهوری اسلامی همواره همراه خواهد بود.
زنده باد حاکمیت شورایی
مرگ بر جمهوری اسلامی
۲۵ دیماه ۱۴۰۴
۱۵ ژانویه ۲۰۲۴