پنجشنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۵

در اعتراض به افزایش هزینه‌های زندگی، رشد قیمت مسکن و پایین بودن دستمزدها، اسپانیا روز چهارشنبه شاهد اعتصاب عمومی ۲۴ ساعته‌ای بود؛ اعتصابی که صدها هزار نفر در آن مشارکت داشتند؛ و در آستانه انتخابات زودهنگام ۲۹ نوامبر، مطالبات اقتصادی و بحران مسکن را بار دیگر به کانون توجه سیاسی این کشور آورده است.

اعتصاب عمومی در این کشور چندان معمول نیست. آخرین اعتصاب عمومی با چنین ابعادی در نوامبر ۲۰۱۲، یعنی حدود پانزده سال پیش برگزار شده بود.

اتحادیه‌های کارگری بخش عمومی و خصوصی خواستار افزایش حداقل دستمزد از ۱۲۲۰ یورو به ۱۳۰۰ یورو هستند. آنها افزایش شدید قیمت‌ها را محکوم می‌کنند، اما مهمتر از همه، خواهان تغییر اساسی در سیاست‌های مسکن هستند؛ بازاری که با کمبود شدید واحدهای مسکونی و قیمت‌های بسیار بالا مواجه است.

آنها همچنین خواستار محدود کردن خرید املاک از سوی صندوق‌های سرمایه‌گذاری، تعیین سقف برای قیمت اجاره خانه و ایجاد قراردادهای اجاره نامحدود از نظر زمانی هستند.

اما مهمتر از همه، اتحادیه‌ها خواهان جلوگیری از اخراج مستاجرانی هستند که هیچ مسکن جایگزینی برای زندگی ندارند.

افکار عمومی جهان هنوز فاجعه زندگی “ماری‌کارمن” را فراموش نکرده است؛ زن سالخورده‌ای که با وجود بیماری شدید از خانه‌اش بیرون رانده شد و مدت کوتاهی پس از آن درگذشت.

پس از آنکه دولت نتوانست بسته‌ای از اقدامات پیشنهادی برای مهار بحران مسکن را در پارلمان به تصویب برساند، پدرو سانچز، نخست‌وزیر سوسیالیست اسپانیا، در اوایل اکتبر تصمیم گرفت انتخابات را که قرار بود در سال ۲۰۲۷ برگزار شود، به ۲۹ نوامبر امسال موکول کند.

با اینحال، دولت چپ‌گرای اسپانیا قصد دارد بخشی از این اقدامات را که به «فرمان ماری‌کارمن» معروف شده‌اند، از روز پنجشنبه، یعنی یک روز پس از اعتصاب عمومی، به تصویب برساند. این مصوبات قرار است از طریق نهادی تصویب شود که در دوران کارزار انتخاباتی وظایف پارلمان منحل‌شده را بر عهده دارد.

پدرو سانچز روز یکشنبه در گفت‌وگو با روزنامه لا وانگواردیا گفت: این اعتصاب علیه هیچ‌کس نیست. هدف آن دستیابی به پاسخی مشترک از سوی همه نهادهای دولتی به مشکلی کاملا واقعی است: دسترسی به مسکن.

. این تظاهرات می‌تواند نشانه‌ای از وضعیت و فضای اجتماعی اسپانیا در آستانه انتخابات ۲۹ نوامبر باشد؛ انتخاباتی که نتیجه آن همچنان نامشخص است.