پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۳

روز سه‌شنبه ۱۱ اردیبهشت  ۸۰ خانواده دادخواە اهل شهرهای کرد نشین در جریان جنبش “ژن ژیان ئازادی” در اقدامی “با ارزش و کم‌سابقە” از ۲۵ شهر مناطق کردنشین ایران با انتشار بیانیه‌ای مشترک صدور حکم اعدام برای توماج صالحی را محکوم و آن را ناعادلانه و بر ضد ابتدایی‌ترین اصول حقوق بشری دانستند.
خانواده‌های دادخواه بیانیه‌ خود را به نام “ژن ژیان ئازادی” و با عبارت “بشکند قلمی که ننویسد بر سر این مردم چه رفت” از  توماج صالحی آغاز کردند. 
خانواده‌های دادخواه تاکید کردند: کمتر هنرمندی را می‌شناسیم که همچون توماج با صدایی رسا و بلند دهەها ظلم و ستم سیستماتیک بە کُردستان را فریاد زدە باشد و از زبان مادری تا اعدام زندانیان سیاسی کُرد اینچنین حساسیت ویژه‌ای نشان داده باشد و بدون هیچ ابایی همراە درد و ستم به کُردستان باشد.
خانواده های دادخواه در ادامه بیانیه خود گفتند: تلاش برای آزادی توماج تلاش برای آزادی یک فرد نیست، تلاش برای سعادت یک جامعه است.
توماج صالحی توسط دادگاه انقلاب اصفهان با اتهاماتی چون “معاونت در بغی”، “اجتماع و تبانی”، “تبلیغ علیه نظام” و “دعوت به آشوب”  به اعدام محکوم شد.
خانواده‌های دادخواه مناطق کردنشین ایران با اشاره به همبستگی جهانی با توماج صالحی از مردم ایران خواسته است که صدای خود را به هر شکلی که می‌توانند، علیه حکم اعدام توماج صالحی بلند کنند.
خانواده‌های دادخواه همچنین از احتمال اجرای احکام اعدام زندانیانی چون رضا رسایی و مجاهد کورکور و دیگر زندانیان تحت حکم اعدام نیز ابراز نگرانی کردند.
آنها از زندانیان سیاسی، فعالان مدنی، نهادهای حقوق بشری، هنرمندان خواستند صدای توماج باشند و در کنار هم برای آزادی بی‌قید و شرط توماج صالحی و علیه حکم اعدام او همصدا شوند.
خانواده‌‌های دادخواه سارینا ساعدی، نسرین قادری، زانیار الله‌مرادی، فرشته احمدی و مینو مجیدی، از کشته‌شدگان اعتراضات “زن،‌ زندگی، آزادی” از جمله امضاکنندگان این بیانیه هستند.