اعتراض کشاورزان در هند: کنگره سراسری کارگران و کشاورزان ۲۹ ژوئیه در دهلی برگزار می شود.
شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۵
به گزارش یونگه ولت؛ کشاورزان هند خود را برای دور تازهای از اعتراضها آماده میکنند. جبهه سراسری کشاورزان هند (AIKS) هفته گذشته تصمیم گرفت اعتراض سراسری روز ۱۰ اوت با شعار: “راهآهن را متوقف کنید، جادهها را ببندید، زندانها را پر کنید بپیوندید” را سازماندهی کند. این اقدام ابتدا از سوی جبهه متحد کشاورزان (SKM)، ائتلافی متشکل از بیش از ۱۰۰ تشکل کشاورزی که رهبری اعتراضهای تاریخی کشاورزان هند در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ را بر عهده داشت، فراخوانده شده بود. این ائتلاف با طرح مجموعهای از مطالبات، خواستار تصویب قانونی برای تضمین حداقل قیمت خرید غلات، بخشودگی گسترده بدهی کشاورزان و نیز مقابله با توافق تازه تجارت آزاد میان هند و آمریکا شده است؛ توافقی که به گفته این تشکل، به معنای واگذاری حاکمیت غذایی هند است.
اگرچه در پنج سال گذشته اعتراضها و ناآرامیهای کشاورزان بهطور منظم ادامه داشته است، اما از آغاز سال جاری و پس از آنکه هند و آمریکا بر سر چارچوب توافق تجارت آزاد به تفاهم رسیدند، این مبارزه وارد مرحلهای تازه شده است. این توافق با مخالفت گسترده تشکلهای کشاورزی و احزاب کمونیست روبهرو شده است. بر اساس این چارچوب، افزون بر آنکه آمریکا نفوذ بیشتری بر سیاستهای دفاعی و انرژی هند پیدا میکند، دهلینو متعهد میشود تعرفه واردات محصولات کشاورزی آمریکا را کاهش دهد و یارانههای دولتی بخش کشاورزی و کشاورزان را حذف کند. جبهه متحد کشاورزان از همان ماه فوریه این توافق را تسلیم کامل در برابر غولهای کشاورزی آمریکا توصیف کرد و خواستار اعتراضهای سراسری شد، زیرا کشاورزان هندی توان رقابت با محصولات وارداتی آمریکا را نخواهند داشت.
اما نگرانکنندهترین بخش این توافق، تلاش برای حذف برنامه حداقل قیمت تضمینی خرید (MSP) است. بر اساس این برنامه، دولت هند محصولات کشاورزی را با قیمت تضمینشده مستقیماً از کشاورزان خریداری میکند و به این ترتیب آنان را در برابر نوسانات بازار حمایت میکند. این برنامه همچنین برای بیش از ۸۰۰ میلیون شهروند کمدرآمد هند نقشی حیاتی دارد، زیرا دولت محصولات خریداریشده را با قیمت بسیار پایین در اختیار آنان قرار میدهد. از این رو، حذف این سازوکار به معنای حملهای مستقیم به امنیت غذایی هند است. هند سالهاست که از سوی نهادهای بینالمللی و قدرتهای اقتصادی تحت فشار قرار دارد تا نقش دولت در بخش کشاورزی و تأمین مواد غذایی را کاهش دهد. گزارشها نیز حاکی از آن است که هند و آمریکا اکنون در مراحل پایانی تدوین نهایی این توافق چارچوبی قرار دارند.
این توافق ادامه سیاستهایی است که دولت نارندرا مودی برای گشودن بخش کشاورزی هند به روی بازارهای خارجی دنبال کرده است. دولت مودی در سال ۲۰۲۰ نیز به شیوهای غیردموکراتیک سه قانون کشاورزی را تصویب کرد که هدف آنها کاهش نقش دولت در خرید محصولات کشاورزی، گشودن بازار هند به روی محصولات کشاورزی خارجی و فراهم کردن امکان خرید مستقیم محصولات از کشاورزان توسط شرکتهای خصوصی و سرمایهگذاران خارجی بود؛ اقدامی که کشاورزان را در برابر نوسانات بازار جهانی بیدفاع میکرد. آنان هشدار میدادند که با حذف کامل خرید تضمینی دولتی، شرکتهای خصوصی قیمت خرید غلات را بهشدت کاهش خواهند داد. همین سه قانون جرقه اعتراضهای یکساله کشاورزان را زد؛ اعتراضهایی که از آنها بهعنوان بزرگترین جنبش اعتراضی تاریخ یاد میشود و در اوج خود حدود ۲۵۰ میلیون نفر در آن مشارکت داشتند.
همزمان با تشدید فشارهای دولت هند بر طبقه کارگر، موج تازهای از اعتراضهای اجتماعی نیز در این کشور در حال شکلگیری است. کارگران، دانشجویان و جوامع بومی در ماههای اخیر بیش از گذشته به میدان آمدهاند. برجستهترین نمونهها، اعتصاب کارگران صنایع اطراف دهلی برای افزایش دستمزد و ازسرگیری اعتراضهای دانشجویی علیه بیکاری و فساد است. ایلامارام کریم، دبیرکل مرکز اتحادیههای کارگری هند (CITU)، یکی از بزرگترین تشکلهای کارگری کشور، این تحولات را آغاز فصل تازهای در تاریخ هند توصیف کرده و به روزنامه People’s Democracy گفته است که احتمال شکلگیری مبارزات مشابه در سراسر کشور بسیار زیاد است. جبهه متحد کشاورزان نیز انتظار دارد اتحادیههای کارگری در اعتراضهای ۱۰ اوت به کشاورزان بپیوندند. در همین راستا، این ائتلاف قرار است ۲۹ ژوئیه در دهلی کنگره سراسری کارگران و کشاورزان را برگزار کند.