پنجشنبه ۳ آبان ۱۴۰۳

۱۸ گزارشگر و کارشناس سازمان مللبا انتشار نامه ای مشترک از مقامات ایران خواسته‌اند “حمله علیه زنان بهایی” را متوقف کنند. آن‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند که زنان بهایی هم به علت زن بودن و هم به دلیل بهایی بودن مورد فشار و اذیت دوگانه قرار بگیرند.
این نامه در ماه ژوئیه نوشته شده و به مقامات جمهوری اسلامی ارسال شده بود و به آنها ۶۰ روز فرصت داده شده بود تا به این نامه پاسخ دهند. از آنجا که هیچ پاسخی از سوی مقامات جمهوری اسلامی به این نامه داده نشد، ۲۲ اکتبر متن این نامه منتشر شد.

کارشناسان سازمان ملل در نامه مشترک‌شان نوشته‌اند: ما نگرانی جدی خود را از آنچه به نظر می‌رسد افزایش هدف قرار دادن زنان ایرانی متعلق به اقلیت مذهبی بهایی در سراسر کشور است، از جمله از طریق دستگیری، احضار برای بازجویی، ناپدید شدن اجباری ابراز می کنیم. یورش به منازل آنها، مصادره وسایل شخصی آنها، محدودیت در آزادی رفت و آمد و همچنین محرومیت‌های طولانی و متوالی از آزادی از جمله این فشارهاست.

در این نامه به “اینترسکشنال” بودن زنان بهایی به عنوان زن و اقلیت دینی اشاره شده و آمده است: «ما همچنین نگران هستیم که این گروه از افراد به عنوان زنان و به عنوان اعضای اقلیت مذهبی بهایی مورد آزار و اذیت دوسویه قرار بگیرند.
کارشناسان سازمان ملل از مقامات جمهوری اسلامی خواسته‌اند تا در یک “اقدام فوری” تمامی زنان بهایی را بدون تاخیر آزاد کرده و نیز مکانیسمی برای بازداشت عاملان نقض حقوق بهاییان ایجاد کنند.
این کارشناسان و اعضای گروه‌های کاری سازمان ملل، متخصصان مستقلی هستند که از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای تحقیق، مونیتورینگ و گزارش‌دهی درباره موارد ویژه نقض حقوق بشر در سراسردنیا انتخاب شده‌اند.