اعتراض ها و اعتصابات ۱۴، ۱۵ و ۱۶ آذر طلیعۀ سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی
شنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۱
طی روزهای ۱۴، ۱۵ و ۱۶ آذر و به دنبال فراخوان ده ها تشکل دانشجویی، کارگری، جوانان انقلابی کمیته های محلات در شهرهای مختلف، تشکل سراسری معلمان، بازنشستگان، رانندگان کامیون و کامیون داران، دانش آموزان و تشکلهای سیاسی و فرهنگی و هنری و غیره اکثر شهرهای ایران را اعتصاب و اعتراض فراگرفت. این اعتراض ها واعتصابات سه روزه از سویی نشان از هرچه توده ای تر شدن و سراسری تر جنبش انقلابی و روند روبه رشد به میدان آمدن طبقه کارگر را در خود داشت و از سوی دیگر حاوی پیامی قاطع برای خامنه ای و فرماندهان سپاه پاسداران و دیگر سردمداران رژیم بود. پیام آن بود که: ” تهدید به کشتار، سرکوب، زندان، شکنجه و اعدام و جنایتی که در ٨۵ روز گذشته انجام داده اید، نتوانسته ما را از تداوم راهی که درپیش گرفته ایم منصرف کند. ما عزم جزم کرده ایم تا سرنگونی کامل حاکمیت قرون وسطایی اسلامی سرمایه از حرکت باز نه ایستیم”. گسترش اعتراض ها و اعتصابات در این سه روز نشان داد که دستگاههای سرکوب و نیروهای فرسوده و مزدور حکومت اسلامی توانایی ایستادن در برابر موج خروشان مردم بپا خواسته را ندارند. در این سه روزه بیش از ٢٠٠ حرکت اعتراضی در شهرهای ایران صورت گرفت، در چندین مرکز کارگری اعتصاب و اعتراض به وقوع پیوست. علیرغم تهدیدها و خط و نشان و پلمپ زدنها، مغازه داران در بیش از ٧٠ شهر کرکرۀ مغازه شان را پائین کشیدند و به اعتصاب پیوستند. تقریبأ همۀ دانشگاهها و تعدا زیادی از مدارس با تجمعهای اعتراضی و شعارهای ضد حکومتی به اعتصاب ادامه دادند و از رفتن به سر کلاسها خودداری کردند و تلاش رئیسی و دیگر مهره های رژیم برای حضور در دانشگاهها و گفتگو با دانشجویان را با شعارهای کوبنده علیه سران حکومت پاسخ دادند. این تمرین انقلاب بود که توده های مردم در این سه روزه آنرا تجربه کردند.
جنبش دانشجویی در سه ماه گذشته با مشارکت فعال و پرشور و مداوم در جنبش انقلابی علیه حاکمیت جهل و خرافۀ سرمایه داری نشان داد که پس از چند سال از زیر آوار جریان اصلاح طلبی و رخوت کمر راست کرد و با قامتی استوارتر از گذشته به میدان آمد و ۱۶ آذر روز دانشجوی امسال را به عنوان نقطه عطفی در بازیابی رسالت انقلابی و تاریخی جنبش دانشجویی رقم زد. ۱۶ آذر بار دیگر به تاریخ پیوست. در این سه روزه دانشجویان مبارز در سراسر ایران با سر دادن شعارهای انقلابی از قبیل “مرگ بر دیکتاتور”، “حکومت اسلامی نمی خوایم نمی خوایم”، “دانشجو می میرد – ذلت نمی پذیرد”، دانشجوی زندانی، زندانی سیاسی آزاد باید گردد” و غیره، سیاست ضد انسانی رژیم در دستگیری بیش از ١٨٠٠٠ نفر از کسانی که در سه ماه گذشته دستگیر کرده را به چالش کشیدند. ماهیت سیاسی این شعارها نشان از عروج مجدد جنبش دانشجویی دارد. این پیشروی جنبش دانشجویی، نیروهای وابسته به رژیم را دچار ریزش کرد. تا جایی که ” اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی “دانشگاه بهشتی” را بطور دسته جمعی به استعفا واداشت. بدون شک حضور قدرتمند جنبش دانشجویی در جنبش انقلابی کنونی و گره زدن آن به جنبش کارگری و سایر جنبشهای پیشرو اجتماعی می تواند در سست کردن بیشتر پایه های حکومت و سرنگونی کامل آن نقش اساسی ایفا نماید.
اما در اعتراضات سه روزۀ اخیر علاوه بر جنبش دانشجویی، جنبش کارگری نیز با اعتصاب و اعتراضات خود در ابعاد و مقیاس وسیعتری نسبت به گذشته به میدان آمد و می رود با گسترش آن یکی از کمبودهای اساسی جنبش انقلابی را با حضور متشکل و متحد خود بر طرف نماید و تکلیف سرنوشت جمهوری اسلامی را یک سره سازد. طی این مدت علاوه بر اعتصاب کارگران ذوب آهن اصفهان و رانندگان کامیون، کارگران پروژه ای صنایع نفت، کارگران کارخانجات تولید فولاد در بسیاری از مراکز، پتروشیمی ماه شهره و سنندج، آلومینیوم بندرعباس، سیمان اصفهان، کارگران ماشین سازیهای ایران خودرو و سایپا و بخشی از رانندگان خطوط شرکت اتوبوس رانی نیز هم برای تحقق مطالبات خود و هم در پشتیبانی از جنبش انقلابی به اعتصاب و اعتراض پیوستند.
از سوی دیگر فراخوانها و مشارکت مجموعه زیادی از کمیته های جوانان انقلابی محلات در شهرهای مختلف، شورای همآهنگی تشکلات صنفی فرهنگیان، کادر درمانی، تشکلهای بازنشستگان و بویژه برای اولین بار بخش زیادی از بازاریان تهران و دیگر کلان شهرها، کفۀ توازن قوا به نفع جنبش انقلابی در مقابله با جمهوری اسلامی را بسیار سنگین تر کردند. اینک می توان گفت که جنبش انقلابی با نیرو و قدرت بیشتری علیه حاکمیت سیاه چهار دهه گذشته اسلامی به میدان آمده تا سرنگونی این رژیم جنایتکار که به جز فقر و گرسنگی و سرکوب و اختناق، دزدی و فساد دستاوردی برای کارگران و مردم ستمدیدۀ ایران نداشته است را متحقق کند.
کمپین سیاسی و تبلیغی و کار سازمانگرانه و آماده سازی برای اعتراض ها و اعتصابات سه روزه از جانب فعالین و پیشروان جنبش انقلابی تاکتیکی مناسب در مصاف با نیروهای روحیه باخته رژیم جنایتکار اسلامی بود. این تجربه کمک می کند تا به مناسبت های دیگر از جمله سالگرد خیزش دیماه ٩٦ و سالروز ساقط کردن هواپیمای اوکراین توسط موشک های سپاه پاسداران، و … نیروی بیشتری به میدان آوریم و با برپایی اعتراض های پر قدرت سراسری و یکی پس از دیگری ضربات مهلک تری بر رژیم اسلامی وارد آوریم و آن را به شیوه انقلابی سرنگون کنیم. همچنین باید هشیار باشیم و اجازه ندهیم که جریانات بورژوا لیبرال و ناسیونالیست در زد و بند و سازش با هم و با حمایت و پشتیبانی و هدایت قدرتهای سرمایه داری، از بالای سر مردم رژیم چنج دیگری را بعنوان سرنگونی رژیم اسلامی و تغییر حکومت به کارگران و توده های مردم ستمدیدۀ ایران حُقنه کنند. این رژیم جنایتکار با قدرت کارگران و توده های مردم انقلابی که گوشه ای از آن را در اعتراض و اعتصابات سه روزۀ ۱۴، ۱۵ و ۱۶ آذر نشان دادند، باید سرنگون شود و به زباله دان تاریخ انداخته شود.
سخن روز شبکه تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومه له