اعتراض زندانیان زن در قرچک به تشدید اعدامها
چهارشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۴
شامگاه یکشنبه ۵ مرداد، زندانیان سیاسی زندان قرچک مراسمی را بهمنظور بزرگداشت مهدیحسنی و بهروزاحسانی، که در سحرگاه همان روز اعدام شده بودند، برگزار کردند. در این مراسم، ضمن محکومیت حملهی وحشیانه به زندانیان سیاسی زندان قزلحصار، نگرانی خود را نسبت به وضعیت آنان ابراز داشتند.
مراسم ساعت ۹ شب در راهروی قرنطینهی زندان قرچک با اجرای سرودهایی چون (خون ارغوانها) آغاز شد و با شعارهایی نظیر (تا لغو حکم اعدام ایستادهایم، تا پایان)، (مرگ بر دیکتاتور) و (حکومت اعدامی نابود باید گردد) ادامه یافت. در ادامه، زندانیان فاجعهی انسانی روز شنبه ٤ مرداد در زندان قزلحصار را بازگو کردند؛ رویدادی که منجر به تبعید سعید ماسوری به زندان زاهدان شد و با اعمال خشونت علیه سایر زندانیان سیاسی همراه بود؛ از جمله ضربوشتم، بستن دست و پا، کشیدن کیسه بر سر و انتقال به سلول انفرادی.
پس از این روایت، با سر دادن شعار (مرگ بر دیکتاتور) به داخل بند بازگشتند و در کنار یکدیگر دربارهی ضرورت لغو احکام اعدام، مقاومت در برابر دیکتاتوری و خشونت عریان جمهوری اسلامی، و همچنین کارزار (سهشنبههای نه به اعدام) به گفتوگو پرداختند. آنان این روند غیرانسانی و نفرتانگیز علیه زندانیان سیاسی قزلحصار را محکوم کرده و بار دیگر نگرانی عمیق خود را اعلام کردند.