اعتراضات گسترش یافتهاند؛ وقت بازپسگیری زندانیان سیاسی است!
سه شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴
شیوا سبحانی
اعتراضات امروز دیگر اعتراضِ پراکنده و مقطعی نیست. جامعه در حال حرکت است و تودهها بار دیگر قدرت جمعی خود را به صحنه آوردهاند. در چنین لحظاتی، یک حقیقت روشنتر از همیشه خود را نشان میدهد: جنبشی که رهبران، پیشروان و مبارزانش در زندان بمانند، نمیتواند به پیروزی برسد.
زندانهای جمهوری اسلامی محل به بند کشیده شدن «مجرمان» نیستند؛ این زندانها پایگاه رهبران واقعی مردماند. فعالان کارگری، زنان مبارز، دانشجویان، کمونیستها و معترضان خیابانی که امروز در بندند، همان کسانیاند که سرمایهداری و دولت سرکوبگر از بازگشتشان به متن جامعه هراس دارد. به همین دلیل است که همزمان با گسترش اعتراضات، سرکوب و بازداشت نیز تشدید میشود.
امروز، آزادی زندانیان سیاسی دیگر یک مطالبه حاشیهای یا آیندهموکولشده نیست. این یک وظیفه فوری جنبش است. تودههایی که به خیابان آمدهاند، اگر قدرت خود را به رسمیت بشناسند، میتوانند معادلات تحمیلی حاکمیت را به هم بزنند. و علیه کسانی که میخواهند برای پس از سقوط جمهوری اسلامی، از بالای سر انها شخصی یا اشخاصی را تحمیل کنند، خود را آماده نمایند. هیچ دیوار و قفلی فراتر از اراده جمعی مردمی نیست که از ترس عبور کردهاند. رهایی را نه نهادهای بینالمللی میبخشند، نه جناحهای درون قدرت یا آلترناتیوهای وابسته به امپریالیستها. رهایی، محصول کنش آگاهانه و سازمانیافته تودههاست. زندانیان سیاسی باید به قلب اعتراضات بازگردند، نه با وعده و انتظار، بلکه با فشار اجتماعی، همبستگی طبقاتی و تحمیل خواست آزادی.
امروز لحظهای است که جنبش باید نشان دهد تنها برای نان و معیشت نمیجنگد، بلکه برای بازپسگیری نیروی خود، برای آزاد کردن صدای خفهشدهاش و برای شکستن کامل دستگاه سرکوب به میدان آمده است. آزادی زندانیان سیاسی، شرط پیشروی اعتراضات و نشانه جدی بودن آن است، درعین حال مردم باید نظمی را برقرار کنند که در آن اراده مستقیمشان اعمال شود تا تضمینی باشد که دیگر در ایران کسی به خاطر بیان عقاید و اعتراض به زندان نیافتد.
۹ ژانویه ۲۰۲۶