یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵

اعتصاب غذای زندانیان واحد دو زندان قزلحصار که از روز دوشنبه ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵، در اعتراض به انتقال شش زندانی محکوم به اعدام به سلول‌های انفرادی آغاز شده بود، سیزدهمین روز خود را پشت سر گذاشته است. زندانیان با تجمع و تحصن در سالن بند و خودداری از دریافت غذای زندان اعتراض خود را به احکام اعدام بویژه در پرونده های مرتبط با جرائم مواد مخدر اعلام کردند. گزارش‌های منتشرشده از درون زندان، از وخامت وضعیت جسمانی اعتصاب‌کنندگان، بی‌اعتنایی عامدانه مسئولان زندان و امتناع دستگاه قضایی از رسیدگی به خواسته‌های آنان حکایت دارد. این رفتارها، بخشی از سیاست آگاهانه‌ای است که به خطر انداختن جان زندانیان را نیز به ابزاری برای ارعاب جامعه تبدیل کرده است.

اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار و «کارزار سه‌شنبه های نه به اعدام» در شرایطی ادامه دارد که رژیم جمهوری اسلامی صدور پی در پی احکام اعدام و اجرای این مجازات ضد انسانی را به سازوکار و به ستون اصلی بقای یک حکومت بحران‌زده تبدیل کرده است. جمهوری اسلامی در شرایطی که با بحران‌های عمیق اقتصادی و سیاسی روبرواست و گسترش بیکاری و تورم و گرانی لجام گسیخته و نارضایتی گسترده اجتماعی بحران مشروعیت سیاسی آن را تشدید کرده است، بیش از هر زمان دیگری به خشونت سازمان‌یافته، صدور احکام مرگ و سرکوب عریان متوسل شده است. تشدید سرکوب و اعدام برای این حکومت یکی از ستون‌های استراتژی بقا و تاکتیکی برای ایجاد هراس و مقابله با روند شکل‌گیری و گسترش اعتراضات اجتماعی است.

در حالی که کارگران و زحمتکشان و اکثریت مردم ایران با پیامدهای ویرانگر جنگی ارتجاعی و ناخواسته که جمهوری اسلامی یک پای آن است، دست و پنجه نرم می کنند، سران این رژیم در سایه این جنگ، سرکوب و هراس‌افکنی را تشدید کرده‌اند. تجربه‌ی گذشته هم بیانگر این حقیقت است که هرگاه جامعه زیر فشار جنگ، ناامنی و بحران قرار گرفته، جمهوری اسلامی دامنه بازداشت‌ها، پرونده‌سازی‌های امنیتی و اجرای احکام اعدام را گسترش داده است. جنگ ارتجاعی و سرکوب، دو روی یک سیاست واحد برای حفظ حاکمیت سرمایه‌داری جمهوری اسلامی هستند و قربانیان اصلی آن، کارگران، زحمتکشان، زنان، جوانان و همه نیروهای آزادی‌خواه جامعه‌اند. در شرایط جنگ و سرکوب زندگی و هستی فرودستان جامعه است که به تباهی کشیده می‌شود، جنبش‌های اعتراضی آنان است که به حاشیه رانده می‌شود.

حزب کمونیست ایران بار دیگر حمایت خود را از مقاومت و ایستادگی زندانیان اعتصابی قزلحصار در اعتراض به مجازات اعدام و از «کارزار سه شنبه‌های نه به اعدام» اعلام می‌کند و ضمن محکوم کردن فشارها و محدودیت‌های اعمال‌شده علیه اعتصاب‌کنندگان، رژیم جمهوری اسلامی و نهادهای امنیتی و قضائی آن را مسئول مستقیم هرگونه آسیب جانی به زندانیان معترض می داند. از نظر حزب کمونیست ایران اعدام شکل سازمان‌یافته خشونت و قتل دولتی علیه انسان است. هیچ حکومتی نباید حق سلب حیات از انسان‌ها را داشته باشد. مبارزه علیه اعدام بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه برای آزادی، برابری و رهایی جامعه از سلطه استثمار، ستم و سرکوب است. باید تلاش کرد جبهه اصلی مبارزه با مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی را به بیرون زندان‌ها انتقال داد. باید تلاش کرد خواست آزادی زندانیان سیاسی و لغو مجازات اعدام به خواست جنبش کارگری، جنبش زنان، جنبش دانشجویی و همه جنبش های پیشرو اجتماعی تبدیل گردد. فقط با گسترش و توده‌ای کردن جنبش مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی و لغو مجازات اعدام است که می توان ماشین سرکوب و اعدام جمهوری اسلامی را متوقف کرد.

در خارج کشور نیز لازم است همه احزاب و سازمانها و نهادهای سیاسی سوسیالیست و چپ و پیشرو و انسانهای آزادیخواه و برابری طلب دست در دست هم با سازماندهی و برپایی کارزارهای سیاسی رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی را جهت پایان دادن به اعدام‌ها و آزادی زندانیان سیاسی تحت فشار قرار دهند. حمایت از زندانیان اعتصابی قزلحصار و «کارزار سه شنبه های نه به اعدام» و دفاع از جان زندانیان و مقابله با ماشین اعدام جمهوری اسلامی، بخشی از مبارزه مشترک برای پایان دادن به نظامی است که بقای خود را بر پایه فقر، جنگ، سرکوب و کشتار بنا کرده است.

زندانی سیاسی آزاد باید گردد

مجازات اعدام لغو باید گردد

سرنگون باد جمهوری اسلامی

آزادی ، برابری، حکومت کارگری

کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

۴ مرداد ۱۴۰۵

۲۶ جولای ۲۰۲۶