پنجشنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۴

در دهم اکتبر، روز جهانی علیه مجازات اعدام، ما بار دیگر صدای خود را علیه یکی از ضدانسانی‌ترین ابزارهای سرکوب طبقاتی بلند می‌کنیم. اعدام نه نشانه‌ی عدالت، آن‌گونه که حاکمان ستمکار ادعا می‌کنند، بلکه ابزار وحشت دولت‌های سرمایه‌داری و استبدادی است؛ وسیله‌ای است برای تحمیل اطاعت، سرکوب اعتراضات جامعه و حذف مخالفان سیاسی و طبقاتی. در ایران هم اعدام بخشی از سازوکار روزمره‌ی حاکمیت سرمایه است.

جمهوری اسلامی از نخستین روزهای استقرار خود با اعدام تثبیت شد، از کشتارهای دهه‌ی ۶۰ گرفته تا سرکوب خونین خیزش ژینا، پروسه‌ای که هنوز هم با توحش تمام ادامه دارد.

به گزارش خبرگزاری‌ها در عرض سه ماه اخیر بیش از یک هزار نفر از زندانیان توسط جمهوری اسلامی در ایران اعدام شده‌اند؛ یعنی به طور میانگین هر روز بیش از سه نفر. بخش بزرگی از این اعدام‌ها به بهانه‌ی «جرایم مواد مخدر» و «قتل عمد» انجام شده، درعین‌حال ده‌ها زندانی سیاسی، اقلیت‌های مذهبی و زنان هم حکم اعدامشان به اجرا درآمد.

بیش از نیمی از این اعدام‌ها در خفا صورت گرفته‌اند و خانواده‌ها حتی از زمان اجرای حکم بی‌خبر مانده‌اند. اگرچه جمهوری اسلامی تمام توان خود را به کار گرفته که با اعدام انسان‌ها جامعه را وادار به تسلیم و اطاعت نماید؛ اما مبارزه همچنان ادامه دارد و یکی از کانونی‌ترین این مبارزه‌ها تداوم مبارزه‌ی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» است. در ماه‌های گذشته، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به صدایی واحد علیه ماشین مرگ جمهوری اسلامی بدل شده است؛ صدایی که از دل خانواده‌های داغدار، جنبش‌های زنان، کارگران، معلمان، و فعالان سیاسی برخاسته است.

این کارزار، نه فقط حرکتی اعتراضی، بلکه امکانی واقعی برای پیوند جنبش‌های اجتماعی و انقلابی است. پیوندی میان مبارزه علیه اعدام و مبارزه برای نان، آزادی و برابری. ازاین‌رو طبقه‌ی کارگر ایران یک امکان مهم پیشِ رو دارد تا با استفاده از این فرصت به بهترین شکل ممکن به سازماندهی خود اقدام نماید و ضمن اینکه مبارزه علیه اعدام را در دستور کار خود قرار می‌دهد درعین‌حال آزادی زندانیان سیاسی را هم در نظر دارد.

بدون شک مبارزه علیه اعدام و تلاش برای آزادی زندانیان سیاسی، سنگ بنای به‌دست‌آوردن مطالبات دیگر جنبش‌های اعتراضی است و بدون یک مبارزه‌ی همه‌جانبه و سراسری برای لغو اعدام نمی‌توان به آینده‌ای روشن امید داشت. ما ضمن اینکه بدون هیچ تعللی خواستار لغو مجازات اعدام هستیم، آزادی فوری همه‌ی زندانیان سیاسی و عقیدتی را نیز خواستاریم.

سرنگون باد جمهوری اسلامی!

برقرار باد حاکمیت شورایی!

زنده‌باد سوسیالیزم!

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
شهریور ١٤٠٤