اطلاعیهی شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در گرامیداشت یاد “مهسا (ژینا) امینی و خیزش انقلابی!
شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵
نيمهی دوم ۱۴۰۱ در چهارمین سالگرد قتل دولتی “مهسا (ژینا) امینی”، و جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، یاد ژینای عزیز و همهی جانباختگان آن جنبش اعتراضی و دستاوردهای آنرا گرامی میداریم. در شهریور ۱۴۰۱، کشور ما یکی از جنبشهای رادیکال تودهای را که بنیادهای ایدئولوژیک و سیاسی رژیم را بهلرزه درآورد، تجربه نمود. جنبشی که نخست در اعتراض به اقدام جنایتکارانهی رژیم در قتل ژینا شکل گرفت، اما بهسرعت سراسر کشور را فرا گرفت و در تداوم خود تودههای وسیعی از مردم ایران را علیه تمامیت جمهوری اسلامی بهخیابان آورد. زنان، جوانان، کارگران و تودههای بهجانآمده از زنستیزی، استبداد، استثمار، فقر و تبعیضِ حاصل از بیش از چهار دهه حاکمیت جمهوری اسلامی، در چند ماه مقابلهی جانانه تمامی دستگاههای سرکوب و جنایت رژیم را بهچالش کشیدند، ماهیت کریه، ضدانسانی و ارتجاعی رژیم را به جهانیان نشان دادند و موجی از همبستگی، همدلی و حمایت بخشهای وسیعی از مردم جهان را بهخود جلب کردند.
قتل دولتی ژینا همچون جرقهای، انبار باروت خشم و تنفر موجود در اعماق جامعه را شعلهور کرد. حجابسوزان و حجابپران زنان و جوانان که با حضور جسورانهی خود طرح ارتجاعی و ضدزنِ «حجاب و عفاف» را بر سر طراحان آن کوبیدند و بدینوسیله یکی از بنیانهای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی را بهلرزه درآوردند. کارگران، دانشجویان، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، کشاورزان، رانندگان، بیکاران و میلیونها انسان تحت ستم، هریک بهشيوهی خود در برابر نظامی ایستادند که حاصل قریب به پنجدهه حکومتش چیزی جز فقر، سرکوب، تبعیض، جنگافروزی و غارت منابع جامعه نبوده است.
جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» باتوجه به اصالت عمیقاً تودهای، برابریطلب و دموکراتیک خود، حساسیت گرایشهای مختلف اپوزیسیون را بهخود جلب نمود. جایگزینی شعار «مرد، میهن، آبادی» توسط سلطنتطلبان و همچنین تغییر «زندگی» به «مقاومت»توسط مجاهدین، ظرفیتهای ضددموکراتیک، ضدزن، مردسالارانه، ناسیونالیستی و ارتجاعی این نیروها را آشکارا بەنمایش گذاشت. این نیروها تلاش زنان کشور ما برای آزادی و خلاصی از ستمهای چندسویهی طبقاتی، جنسیتی، مذهبی و سنتی را مخالف برنامهی خود، که همانا حفظ این سیستم اما بدون جمهوری اسلامی است، میدانند.
خیزش شهریور ۱۴۰۱، اگرچه با اعتراض وسیع تودهای علیه قتل دولتی ژینا و سرکوب و بیحقوقی زنان آغاز شد، اما نشان داد که شکاف عمیق و هردم فزاینده میان جمهوری اسلامی و اکثریت مردم کارگر و زحمتکش پرشدنی نیست و مردم برای سرنگونی این رژیم لحظهشماری میکنند. این خیزش که خواست آزادی و برابری خود را در خیزشهای تودهای دیماه ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸، نشان داده بود، در خیزش سراسری دیماه ۱۴۰۴ بیش از پیش، عزم و ظرفیت تودههای میلیونی مردم ایران برای بهزیرکشیدن جمهوری اسلامی و ساختن جامعهای آزاد، برابر و انسانی را به جهانیان نشان داد.
جمهوری اسلامی طی چند ماهی که جنبش ژینا ادامه داشت، تمامیت خود را بهوضوح در خطر سرنگونی دید و تنها با کشتار قریب به ٦٠٠ نفر _که دهها نفر از آنان کودک و نوجوان بودند_ و زخمینمودن هزاران نفر دیگر و نیز دستگیری هزاران انسان آزادیخواه و معترض، موفق شد این جنبش بزرگ را سرکوب و از سقوط خود جلوگیری کند. حضور آگاهانه و فعال کارگران و خانوادههای آنان که بسیاری از آنها دستگیر و تعدادی از آنان همچون محسن شکاری و مجیدرضا رهنورد که هر دو کارگر بودند و… اعدام شدند، نشان داد که این جنبش انقلابی به یک قشر یا گروه اجتماعی معینی محدود نبود.
جمهوری اسلامی با بهکارگیری الگویی چندلایه و همهجانبه از سرکوب، کوشید اعتراضات را در خیابان، دانشگاه، فضای مجازی و عرصهی عمومی درهم بشکند : از تیراندازی و کاربرد سلاحهای ساچمهای و جنگی و خشونت گسترده علیه معترضان، تا قطع و اختلال اینترنت و کنترل ارتباطات؛ از بازداشتهای گسترده، شکنجه و خشونت جنسی در بازداشتگاهها، تا صدور احکام سنگین و اعدام معترضان و فشار بر دانشجویان، استادان و فعالان اجتماعی؛ و همزمان از پلمب کسبوکارها، توقیف اموال و تشدید کنترل بر بدن و پوشش زنان گرفته تا تبلیغات حکومتی و نسبتدادن اعتراضات به «دشمن خارجی» همراه با رویکردی مخرب و دیگر اقداماتی از این دست نشان داد که سرکوب برای جمهوری اسلامی صرفاً واکنشی امنیتی به اعتراضات نبود، بلکه سیاستی سازمانیافته برای ارعاب جامعه، قطع پیوندهای جمعی و بازپسگیری فضای عمومی بود؛ سیاستی که در برابر آن، جنبش ژینا با پیوندزدن مبارزه علیه ستم جنسیتی به مطالبات آزادی، برابری و کرامت انسانی زنان، یکی از مهمترین چالشهای سیاسی و اجتماعی چند دهەی اخیر را رقم زد.
در چهار سالی که از قتل ژینا میگذرد، بسترهایی که جنبش انقلابی ۱۴۰۱ را شکل داد، نهتنها از میان نرفته، بلکه در سایهی سیاستهای ارتجاعی و ضدزن جمهوری اسلامی، جنگ ویرانگری که به کشور تحمیل نموده و با گسترش بیکاری، فقر، فلاکت، دستمزدهای ناچیز و تورم سهرقمی، عمق بحرانهای امنیتی، اقتصادی و اجتماعی گستردهتر شده و عملاً ً شیرازهی جامعه را در معرض فروپاشی قرار داده است. رژیم جمهوری اسلامی شرایط موجود را بهخوبی درک کرده و آنرا جنگ بقای خود میداند. از همینرو، خود را برای مقابله با «شورش گرسنگان» آماده میکند؛ مقابله با جنبش و تجربهای بسیار عمیقتر و گستردهتر از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ که تنها در فاصلهی دو روز، هزاران معترض را بهخاکوخون کشید.
در چنین شرایط حساس و تعیینکنندهای، وظایف بسیار خطیر و بزرگی بر دوش طبقهی کارگر ایران و پیشروان سایر جنبشهای اجتماعی، بهویژه جنبش زنان، قرار دارد. این وظایف باتوجه به تجربهای که از عدم سازمانیافتگی و بیبرنامگی اعتراضات و تأثیرات روانی و تبلیغاتی نیروهای راست و ارتجاعی بر آن با بهای بس گرانی کسب شده است، اهمیتی دوچندان مییابد. از همینرو، پیشروان جنبش کارگری، زنان و نیروهای قطب چپ و کمونیست وظیفه دارند با انعطاف، خلاقیت و بهکارگیری تجارب حاصله از خيزشهای پیشین، از کانالهای ارتباطی موجود و پیوند هرچه بیشتر آنها با یکدیگر و ایجاد شبکههای ارتباطی دیگر، تودههای عاصی از فقر و فلاکت و بیکاری و سرکوب را نسبت به منافع خود و راههای پیشبرد اعتراضات آگاه نمایند.
شناخت تاکتیکهای جمهوری اسلامی، ازجمله قراردادن جامعه در مقابل یک دوقطبی دیگر در حاکمیت و حق «انتخاب» مردم میان بد و بدتر، تداوم شرایط نظامی_امنیتی، بهویژه کشتار در زندانها و همچنین تلاش برای برجستهنمودن «مسئلهی » حجاب در جامعه را بایستی افشاء کرد و جامعه را خلاقانه و با تاکتیکهای منعطف برای مقابله با آنها آماده نمود.
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست ضمن اعلام مجدد مخالفت خود با هرگونه حملهی نظامی، بمباران و دخالتهای تجاوزگرانهی قدرتهای امپریالیستی، تمامی توان خود را برای سازماندهی و آمادهنمودن اكثریت عظیم تودههای کارگر و زحمتکش، زنان و آزادیخواهان برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی بهکار خواهد بست.
گرامی باد یاد عزیز ژینا و همهی جانباختگان جنبش انقلابی ١٤٠٤ و سایر جنبشها،
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی !
زندهباد آزادی _ زندهباد سوسیالیسم !
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
شهریور ١٤٠٥
امضاها :
اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت
shorahamkary@gmail.com