سه شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵

موج اعتراضات اجتماعی و سیاسی در کشورهای مختلف اروپا همچنان ادامه دارد. طی روزهای شنبه و یکشنبه ۲۴ و ۲۵ اکتبر، صدها هزار نفر در فرانسه و هزاران نفر در ایتالیا، آلبانی و جمهوری چک علیه افزایش هزینه‌های زندگی، سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها، فساد و محدودیت آزادی رسانه‌ها به خیابان‌ها آمدند. اعتراضات در شماری از شهرها با درگیری میان تظاهرکنندگان و نیروهای پلیس همراه شد.

در فرانسه، به گفته وزارت کشور، روز شنبه حدود ٤۱۰ هزار نفر در تظاهرات سراسری شرکت کردند. دولت برای کنترل اعتراضات ۷۰ هزار مأمور پلیس به کار گرفت و بیش از ۱۳۰۰ نفر بازداشت شدند. اتحادیه‌های کارگری و گروه‌های دانشجویی که به کاهش قدرت خرید، پایین بودن دستمزدها و وضعیت خدمات عمومی اعتراض دارند، خواستار ادامه تظاهرات در ۳۱ اکتبر و برگزاری اعتصاب سراسری در ۵ نوامبر شده‌اند. جنبش جلیقه‌زردها نیز برای حضور دوباره در خیابان‌ها فراخوان داده است. اتحادیه همبستگی کارگری «سولیدر» می‌گوید نارضایتی دانشجویان، کارگران، معلمان، آتش‌نشانان و دیگر گروه‌های اجتماعی در حال پیوند خوردن است.

در ایتالیا، روز شنبه شهرهای میلان، رم، تورین و بولونیا شاهد تظاهرات علیه جنگ و افزایش هزینه‌های زندگی بودند. اعتراضات در میلان عمدتاً مسالمت‌آمیز برگزار شد، اما در رم، تورین و بولونیا درگیری‌هایی میان معترضان و پلیس روی داد.

در آلبانی نیز هزاران معترض، عمدتاً با محوریت دانشجویان، روز یکشنبه بار دیگر در تیرانا علیه فساد دولتی، بیکاری و وضعیت آموزش تجمع کردند و خواستار استعفای ادی راما، نخست‌وزیر، شدند. معترضان در برابر دفتر نخست‌وزیری صندلی‌هایی را که دولت برای گفت‌وگو با آنان قرار داده بود به آتش کشیدند. دولت آلبانی هم‌زمان مقررات سخت‌گیرانه‌تری برای مقابله با اعتراضات خشونت‌آمیز اعلام کرده است.

در جمهوری چک، هزاران نفر روز یکشنبه در میدان تاریخی شهر پراگ علیه طرح دولت آندری بابیش برای تغییر نظام تأمین مالی تلویزیون و رادیوی عمومی تجمع کردند. معترضان معتقدند انتقال بودجه رسانه‌های عمومی به کنترل مستقیم دولت، استقلال آن‌ها را تهدید می‌کند. این طرح که با حمایت حزب راست افراطی SPD پیش می‌رود، با مخالفت سازمان‌های مدافع آزادی رسانه‌ها و اتحادیه رادیو و تلویزیون اروپا روبه‌رو شده است. سازمان‌دهندگان اعتراضات از برگزاری تجمع‌های بیشتر خبر داده‌اند.

به گزارش رویترز، ادامه این اعتراضات نشان‌دهنده گسترش نارضایتی‌های اجتماعی در چندین کشور اروپایی است؛ هرچند خواسته‌ها و زمینه‌های سیاسی جنبش‌های اعتراضی در هر کشور متفاوت است.