شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۵

تخلیه اجباری و درگذشت تلخ ماری کارمن، بازنشسته ۸۷ ساله اسپانیایی، به نماد خشم سراسری و تظاهرات ده‌ها هزار نفری مردم این کشور علیه بحران مسکن، تخلیه‌های اجباری و سودجویی نظام سرمایه‌داری تبدیل شد.

ماری کارمن آباسکال، بازنشسته ۸۷ساله روز ۲۳ سپتامبر با حکم تخلیه و بزور، از خانه‌ای که ۷۱ سال در آن زندگی میکرد بیرون انداختند. این تخلیه اجباری بار دیگر چهره ضدانسانی سرمایه داری را به نمایش گذاشت.

اما مردم اسپانیا در مقابل این فاجعه سکوت نکردند. صدهاهزار نفر در اعتراض به این حکم و بحران مسکن  به خیابان‌ها آمدند. روزهای متوالی اعتراضات ادامه داشت. هزاران نفر در میدان پویرتا دل سول در شهر مادرید با خواست مسکن ارزانتر چادر زدند. تحت فشار این اعتراضات مردمی دولت تصمیم به انتخابات زودهنگام گرفت و شرکت صاحبخانه ماری کارمن با پایین آوردن اجاره موافقت کرد. 

اما متاسفانه ماری کارمن در روز هفتم اکتبر در بیمارستان درگذشت. خبر درگذشت وی را اتحادیه مستاجران در جمع معترضین در میدان پویرتو دل سول اعلام کرد. 

اتحادیه مستأجران مادرید در بیانیه‌ای اعلام کرد: که وضعیت او نقطه عطفی در تاریخ این کشور بوده است. با خبر درگذشت آباسکال معترضین شمع‌هایی در سراسر میدان و همچنین در مقابل ساختمان دولت منطقه‌ای مادرید روشن کردند. مردم روی پلاکارهایی نوشته بودند: این مرگ طبیعی نبود، بلکه یک قتل بود، مبارزه ادامه خواهد داشت، و ماری کارمن، مادربزرگ تمام کشور.

تظاهرات کنندگان با شعارهایی نظیر: حتی یک مورد دیگر از تخلیه اجباری را هم تحمل نخواهیم کرد و مبارزه ادامه دارد؛ ماری کارمن همچنان زنده است، از میدان پوئرتا دل سول به سمت ساختمان کنگره اسپانیا راهپیمایی کردند.

ماری کارمن در ویدیویی که پس از تخلیه خانه‌اش از روی تخت بیمارستان ضبط کرده بود، گفت: من نتوانستم از خانه‌ام دفاع کنم، اما جنگیدم تا دیگران یاد بگیرند برای آنچه حقشان است، مبارزه کنند. 

اعتراضات مردم اسپانیا با مطالبه مسکن مناسب و ارزان ادامه دارد.