اجلاس جاکارتا: تصویب قطعنامه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان در محکومیت ایران و در دفاع از معلم و آموزش
جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵
دهمین کنفرانس منطقه‌ای آسیا و اقیانوسیه بین‌الملل آموزش در جاکارتا، قطعنامه پیشنهادی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را با اکثریت قاطع تصویب کرد.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران روز پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ اعلام کرد قطعنامه پیشنهادی این شورا با عنوان “دفاع از حقوق معلمان و آموزش عمومی در ایران” در دهمین کنفرانس منطقه‌ای آسیا و اقیانوسیه بین‌الملل آموزش (EIAP) در جاکارتا، پایتخت اندونزی، با اکثریت قاطع آرای اعضا به تصویب رسیده است. این قطعنامه بر حق تشکل‌یابی مستقل، امنیت شغلی معلمان، برابری حقوق زنان و مردان در محیط‌های آموزشی و ضرورت حفاظت از مدارس و دانش‌آموزان در برابر جنگ، سرکوب و بحران‌های اقتصادی و اجتماعی تأکید دارد.
در این قطعنامه آمده است که حقوق تشکل‌های صنفی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق اساسی و دموکراتیک است و صدای مستقل کارکنان آموزش نباید از طریق پرونده‌سازی قضایی، احکام اعدام و سرکوب سازمان‌یافته خاموش شود. کنفرانس همچنین تأکید کرده است که همه کارکنان آموزش، از جمله زنان معلم، باید بدون تبعیض و فشارهای عقیدتی، اداری و امنیتی از حقوق برابر حرفه‌ای و صنفی برخوردار باشند.
قطعنامه با اشاره به تشدید سرکوب معلمان در ایران، اعلام کرده است که در جریان اعتراضات سال گذشته ۱۵ معلم و دست‌کم ۲۵۰ دانش‌آموز جان خود را از دست داده‌اند. همچنین بر اساس آمار ارائه‌شده در این سند، طی سال تحصیلی گذشته ۸۸ معلم بازداشت و ۳۰ فرهنگی محاکمه شده‌اند و برای یک معلم حکم دو بار اعدام صادر شده است. در این دوره دست‌کم ۲۵۰ مورد نقض مستقیم حقوق معلمان از سوی نهادهای امنیتی، وزارت آموزش و پرورش و قوه قضاییه ثبت شده است. قطعنامه، اخراج، انفصال از خدمت، ابطال رتبه‌بندی و تشکیل پرونده‌های اداری و قضایی را از جمله ابزارهای فشار بر فرهنگیان برشمرده است.
بخش دیگری از قطعنامه به بحران معیشت معلمان اشاره دارد؛ و در آن تأکید شده است که تورم فزاینده، کاهش قدرت خرید و نبود امنیت شغلی، شرایط زندگی و کار فرهنگیان را به‌شدت تضعیف کرده و حتی شماری از آنان را ناگزیر به ترک حرفه معلمی ساخته است. همچنین زنان معلم با تبعیض‌های چندلایه و فشارهای عقیدتی، اداری و امنیتی، از جمله محدودیت‌های مرتبط با حجاب، مواجه‌اند.
قطعنامه نسبت به گسترش خصوصی‌سازی و تجاری‌سازی آموزش در ایران هشدار داده و خواستار تضمین آموزش عمومی، رایگان، باکیفیت و عادلانه شده است. در قطعنامه تأکید شده است که حق آموزش به زبان مادری در کنار زبان رسمی کشور باید به رسمیت شناخته شود و تبعیض‌های زبانی، فرهنگی، مذهبی، جنسیتی و جغرافیایی در نظام آموزشی پایان یابد.
این قطعنامه همچنین به پیامدهای جنگ و بحران‌های گوناگون بر آموزش کودکان پرداخته است.
در بخش مطالبات فوری، دهمین کنفرانس منطقه‌ای آسیا و اقیانوسیه از جمهوری اسلامی ایران خواسته است سرکوب تشکل‌های مستقل معلمان را متوقف کند، به بازداشت و پرونده‌سازی علیه فعالان صنفی پایان دهد، احکام زندان و اعدام صادرشده علیه فرهنگیان را لغو کند و همه معلمان زندانی را بدون قید و شرط آزاد سازد. این قطعنامه همچنین خواستار به‌رسمیت‌شناختن حق سازماندهی مستقل معلمان در قالب شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران و تشکل‌های عضو آن، مطابق استانداردهای بین‌المللی کار و کنوانسیون شماره ۸۷ سازمان بین‌المللی کار شده است.
در این سند همچنین از دولت ایران خواسته شده است دستمزد شایسته، شرایط کار مناسب و امنیت شغلی پایدار را برای همه کارکنان آموزش تضمین کند و به تبعیض و فشار علیه زنان معلم پایان دهد. توقف خصوصی‌سازی اجباری آموزش، تضمین دسترسی برابر کودکان به مدارس و حفاظت از آموزش عمومی در شرایط بحران از دیگر خواسته‌های قطعنامه است.
کنفرانس در پایان از کمیته منطقه‌ای و سازمان‌های عضو بین‌الملل آموزش خواسته است با بهره‌گیری از سازوکارهای سازمان ملل متحد، یونسکو و سازمان بین‌المللی کار، فشارهای بین‌المللی و دیپلماتیک برای آزادی معلمان زندانی، لغو احکام اعدام و پایان سرکوب تشکل‌های صنفی در ایران را افزایش دهند.
همچنین از تشکل‌های عضو خواسته شده است کارزارهای همبستگی جهانی را با شعار “سازماندهی برای قدرت” گسترش دهند، موارد نقض حقوق معلمان و دانش‌آموزان ایران را مستند و در سطح بین‌المللی منعکس کنند و دفاع از جان، امنیت و حقوق آنان را در شمار اولویت‌های جنبش بین‌المللی کارگری قرار دهند.
تصویب این قطعنامه، مطالبات شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را در سطح یک نهاد بین‌المللی متشکل از اتحادیه‌ها و سازمان‌های معلمان مطرح کرده و حمایت اکثریت قاطع شرکت‌کنندگان در کنفرانس منطقه‌ای از این مطالبات را به همراه داشته است.