اتحاد سراسری بازنشستگان توافق سازمان تأمین اجتماعی با “کانون های بازنشستگان” را باطل اعلام کرد
سه شنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۲
اتحاد سراسری باز نشستگان به انتشار بیانیه ای در روز شنبه ۲۴ تیر ماه ۱۴۰۲ بار دیگر از توافق پشت پرده سازمان تأمین اجتماعی با “”کانون های کارگران بازنشسته”” این تشکل های زرد دولتی پرده برداشت. بعد از آنکه مدیر عامل سازمان تأمین اجتماعی اعلام کرد که با کانونهای بازنشستگی بر سرِ برنامهی هفتم توسعه به توافق رسیده اند، اتحاد سراسری باز نشستگان طی بیانیه ای اعلام کرد:
«اولا ، مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی کاملا آگاه است که نه اعضای “کانون عالی کارگران بازنشسته” و نه “مدیران کانون های شهر ها” نمایندگان تمام بازنشستگان تامین اجتماعی نیستند. مدیران فعلی کانون ها حداکثر نماینده یک یا دو درصد بازنشستگان تامین اجتماعی اند. آنها عموما در انتخاباتی غیر آزاد طبق اساسنامه ای بدرد نخور با کمترین تعداد بازنشسته انتخاب شده اند.
ثانیا، به فرض محال، اگر مدیران کانون ها توسط اکثر بازنشستگان تامین اجتماعی انتخاب شده باشند بازهم ، حق چنین توافقاتی با سازمان را ندارند و هرگونه توافق با آنها چه علنی و چه مخفی نمی تواند بمعنای موافقت بازنشستگان باشد و نادرست است.
ثالثا حق چنین توافقات مهم استراتژیکی دراساسنامه فعلی کانون ها نیست که جزو وظایف مدیران آن باشد. نه کانون عالی و نه مجموع کانون هاحق چنین توافقاتی ندارند».
اتحاد سراسری بازنشستگان در بخش دیگری از بیانیه خود اعلام کردند:
«حال ما در آستانه تصویب طرح برنامه هفتم توسعه با زد و بند دیگری توسط مدیران کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی با دولتمردان مواجهیم. زد و بندی که از اساس باطل است. ما بازنشستگان برای چند صدمین بار اعلام می کنیم: درسازمان تامین اجتماعی و در “کانون عالی بازنشستگان” چه می گذرد که برعلیه میلیون ها کارگر و بازنشسته گفتگو می کنند و تصمیم می گیرند؟ نه اشغال کنندگان صندلی های کانون ها و نه کانون عالی در جنب سازمان تامین اجتماعی، نماینده ۴/۵ میلیون بازنشسته و ۹۰۰ هزار بازمانده بازنشسته نیستند و مدیرعامل سازمان حق ندارد آنها را نماینده بازنشستگان کل کشور بنامد. مدیران کانون ها عموما توسط جمع خیلی کوچکی از اعضای کانون ها که ازاعوان و انصارمدیران اند وارد کانون ها می شوند و درساختاری کاملا معیوب، عموما خودشان از شرکت داران و کارخانه دارانی اند که با وزارت خانه ها و غیره بنحوی مرتبط اند.
مدیران کانون ها نه تنها تاکنون نخواسته اند و نتوانسته اند که از منافع بازنشستگان دفاع کنند بلکه بنام بازنشستگان درکنار مدیران سازمان تامین اجتماعی، برعلیه کارگران و بازنشستگان با دولت مردان همراهی کرده اند .
اخبار منتشره اخیر توسط مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی، دست مدیران کانون ها و کانون عالی را روکرد و ریاکاری و دودوزه بازی آنهارا فاش کرد که آنها در پشت پرده با تایید برنامه های ضدکارگری و ضد بازنشستگی دولت ها به میلیون ها کارگر و بازنشسته ازپشت خنجر می زنند. اتحاد سراسری باز نشستگان در آخرین بخش بیانیه خود بار دیگر تأکید کرده اند که: «مدیران این کانون ها با این اساسنامه معیوب و با انتخابات نادرست شان ، به هیچ وجه نماینده کارگران بازنشسته نیستند و مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی حق ندارد به توافقات بی ارزش و غیرموجه و غیر قانونی خود با آنها استناد کند. متاسفانه ده ها سال است که تشکل های واقعی کارگری و بازنشستگی ممنوع الفعالیت اند که اگر وجود داشتند می توانستند بعنوان نمایندگان واقعی ،همراه با طبقه کارگر به مخالفت با چنین طرح هایی برخیزند. تا زمانی که اساسنامه کانون ها اصلاح نشود و بازنشستگان در سراسر کشور نتوانندمدیران کانون ها و کانون عالی را انتخاب کنند ، مدیران فعلی کانون ها نماینده بازنشستگان نخواهند بود. هرگونه استناد به نظر کانون ها یا توافق با کانون عالی کارگران بازنشسته تامین اجتماعی، اقدامی از اساس نادرست و غیر موجه و غیر قانونی است.»
بیانیه اتحاد سراسری باز نشستگان بیانگر این حقیقت است که رژیم جمهوری اسلامی این حکومت اقلیت زالوصفت سرمایه داران همانگونه که با جوانی و شادی و نشاط و سرزندگی کارگران و اکثریت فردودست جامعه دشمنی می ورزد با بازنشستگان هم رفتاری ضد انسانی، توطئه گرانه و تحقیر آمیز در پیش گرفته است. رژیم جمهوری اسلامی فقط تبعیض جنسیتی، تبعیض ملی و مذهبی را اعمال نمی کند، بلکه تبعیض سنی را هم اعمال می کند و بازنشستگان را از تأمین حداقل های زندگی محروم کرده است. این رژیم نه تنها مطالبات برحق بازنشستگان را پشت گوش می اندازد، بلکه با زد و بند با مدیران “کانون های بازنشستگی” این تشکل های زرد دولتی برای ایجاد تفرقه در صف بازنشستگان و به شکست کشاندن مبارزات بر حق آنان توطئه چینی می کند.
بنابراین آنچه بازنشستگان را در ابعاد سراسری به اعتراض واداشته و به کف خیابان کشانده است، ریشه در شکافهای طبقاتی و همین تورم و گرانی و فقر و فلاکت اقتصادی و سیستم تبعیض های نهادینه شده دارد که اکثریت مردم ایران را به زندگی کردن در زیر خط فقر سوق داده است. همین حقیقت ساده ضرورت مبارزات متحدانه بازنشستگان را پیش کشیده است. تداوم سیاستهای حکومت اسلامی سرمایه داران و تعرض به هستیِ اجتماعی، معیشت و منزلت انسان ها، بازنشستگان را نیز مانند معلمان و دیگر بخش های طبقه کارگر به مقاومت و اعتراض کشانده است. بازنشستگان در مقابل تعرض دستگاه فاسد حاکم به سطح زندگی و معیشتشان نه تنها دست روی دست نگذاشته اند، بلکه با اعتراض های سراسری و سازمانیافته خود نقش برجسته ای در پیوند زدن جنبش حق طلبانه بازنشستگان با جنبش انقلابی جاری که با نام رمز زن زندگی آزادی آغاز شد داشته اند. از مطالبات و مبارزات بازنشستگان قاطعانه حمایت کنیم.
سخن روز شبکه تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومه له