آتش افروزی نوروز در کردستان، نمایش مبارز علیه حکومت اسلامی
پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳

امسال در کردستان بر خلاف سالیان پیشین و رسم معمول مردم طی برپایی مراسم در 15 نقطۀ کردستان به استقبال نوروز رفتند. از اوایل اسفند ۱۴۰۲ جشنهای منتهی به نوروز با شرکت هزاران زن و مرد برگزار شد. عموماً نوروز در کردستان با آخرین سهشنبه سال (چهارشنبهسوری) شروع میشود. بهرغم مخالفتهای حکومت جمهوری اسلامی و همچنین تهدید و بازداشتهای گسترده در سالهای گذشته، امسال شور و شوق فراوانی در بین شرکتکنندگان دیده میشد.
برخی از این مراسمها بهانهای برای ابراز نارضایی مجدد شعار “ژن ، زندگی ، آزادی ” را سر دادند. بهرغم تهدیدهای امنیتی و همزمانی چهارشنبهسوری با نخستین روز ماه رمضان در شهرها و روستاهای کردستان مردم با روشن کردن آتش و تجمع در خیابانها بار دیگر مخالفت خود را با توصیههای حکومتی نشان دادند.
برگزاری مراسم نوروزی در کردستان ، به علت دستهجمعی بودن آن با دیگر مناطق ایران متفاوت است . هزاران زن ومرد با اعتقادات متفاوت در نقاط مختلف کردستان با روشن کردن آتش و رقصیدن به دور آن، همراه با پخش موسیقیهای زندۀ مراسم نوروزی را به مانند نماد همبستگی علیه دشمن مشترک گرامی میدارند.
اگرچه برگزاری مراسم نوروز در کردستان در نقاط مختلف و با شرکت هزاران فرد انجام میشود، اما برگزاری آن برای برگزارکنندگان دشواری هایی نیز به همراه دارد. هفتهها قبل از شروع نوروز، نهادها امنیتی در شهرهای مختلف کردستان با احضار و بازداشت فعالان نسبت به برگزاری مراسم نوروز هشدار میدهند. سال ۱۴۰۰ دستکم ۵۰ شهروند و فعال در روستای نی از توابع مریوان در روزهای قبل از شروع مراسم نوروزی به نهادهای امنیتی احضار شدند. سال گذشته نیز بعد از پایان مراسم نوروزی دستکم ۲۷ نفر بازداشت و ۸۶ نفر توسط نهادهای امنیتی در نقاط مختلف کردستان احضار شدند. شمار زیادی از احضارشدگان در شهر و روستاهای مختلف از انتشار اخبار مربوط به احضار خود بهدلایل امنیتی خودداری کرده، خصوصا در برخی از شهرها و روستاهای استان ارومیه که امسال حکومت حساسیت بیشتری برای ممانعت از برگزاری مراسم نوروزی در آن نشان داد.
حکومت با بگیر و ببندها و احضار فعالان فرهنگی مانع از برگزاری مراسم نوروز در کردستان می شود. اما در این سالها اخیر که مبارزات مردم عمیق وگسترده شده، بخصوص در بعد از اعتراضات سراسری سال گذشته ، مراسم بیشتر از گذشته چهرۀ سیاسی به خود گرفته و حکومت توفیقی در جهت سرکب آن به دست نیاورده است.
