ارسال


شانزده سال پس از ۱۱ سپتامبر جهان هنوز از پیامدهای آن رها نشده است

امروز یازدهم سپتامبر برابربا ۲۰ شهریور سالگرد رویدادی است که مردم آمریکا و جهان را در بهت فرو برد و به یک نقطه عطفی در سیاستهای جهانی دولت آمریکا تبدیل شد. ۱۶ سال پیش در چنین روزی "نیویورک" لرزید و فاجعه بزرگی در آن روی داد، که به مرگ هزاران انسان منجر گردید. فاجعه عظیم این روز، در ردیف بزرگترین فجایع دنیا به ثبت رسید.

صبح روز ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱، دو هواپیمای مسافربری با فاصله تقریباً 15 دقیقه به برجهای دوقلوی مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک برخورد کردند. در نتیجه این دو برخورد، همه مسافران به همراه عده بسیاری که در ساختمان ها حضور داشتند، کشته شدند. هر دو ساختمان، پس از دو ساعت به طور کامل ویران شدند و آسیب های زیادی به ساختمانهای پیرامون نیز وارد شد. هواپیمای سوم نیز تقریباً ۳۰ دقیقه پس از هواپیمای دوم به ساختمان پنتاگون، مرکز وزارت دفاع آمریکا برخورد کرد. هواپیمای چهارم نیز که بخشی از این نقشه تروریستی بود، در در ایالت پنسیلوانیا، بدون برخورد با ساختمانی سرنگون شد. ظاهراً هواپیماربایان این هواپیما را به سمت واشنگتن هدایت می کرده اند. هیچکدام از مسافران چهار پرواز زنده نماندند. کشته شدگان این رویدادها در مجموع حدود۳۰۰۰ نفر بودند. ۱۶ سال پس از رویدادهای روز ۱۱ سپتامبر هنوز گوشه هائی از این نقشه تروریستی بی نظیر در تاریخ جهان ناروشن مانده است. طی این سالها صدها جلد کتاب و مقاله در مورد این رویداد و تاثیر آن بر جهان نوشته شده است. با این همه هنوز از یک گزارش 28 صفحه ای در مورد نقش دولت عربستان سعودی در حوادث ۱۱ سپتامبر سخن گفته میشود و دولت آمریکا بنا به مصالح اقتصادی و سیاسی خود، حقایقی را در این مورد از افکار عمومی پنهان می کند.

۱۱ سپتامبر اغاز یک رشته دخالتهای مستقیم نظامی امریکا در نقاط مختلف جهان بود. اما این دخالتها در مناطق بحرانی جهان، به یک وضعیت باثبات سیاسی منجر نشد. ادعاهایی نظیر، "دخالتهای بشر دوستانه"، "دموکراسی در خاورمیانه بزرگ"، "نابودی سلاح های کشتار جمعی" ، "جنگ ضد تروریسم"، همه اینها که به عنوان توجیه حمله آمریکا به کشورهای مختلف از جانب بلندگوهای تبلیغاتی آمریکا عنوان می شد، بسیار زود، همچون حباب ترکیدند. دخالت های نظامی و سیاسی آمریکا در هیچ نقطه ای از جهان و از جمله در کشور عراق و افغانستان، نه تنها امنیت و ثبات و دموکراسی، را با خود به همراه نیاورد، نه تنها به نابودی تروریسم منجر نشد، بلکه تضادها و رویارویی های محلی و منطقه ای را تشدید کرد و زمینه های عینی رشد جریانهای تروریست را تقویت نمود.

۱۵ سال پس از حمله آمریکا به افغانستان، طالبان هنوز کنترل بخشهای بزرگی از این کشور را در دست دارد و بحث بر سر گفتگو و سازش با این جریان ضد بشری در جریان است. رویداد ۱۱ سپتامبر دولت آمریکا را بر آن داشت که هم حضور نیرومندی از لحاظ نظامی در خاورمیانه داشته باشد و هم با انجام پاره ای اصلاحات اقتصادی و سیاسی، تحت نام " طرح خاورمیانه بزرگ" رژیم های موجود را در قبال خطرات احتمالی بیمه کند. اما ناکامی در دستیابی به بخش عمده ای از اهداف خود در لشکرکشی به افغانستان و عراق و وقوع خیزشهای مردمی در منطقه مجال پیگیری این طرح را به دولت آمریکا نداد و چند دولت هم پیمان آمریکا در منطقه یکی پس از دیگری سقوط کردند.

اشغال کشور عراق بوسیله ارتش آمریکا مانع آن شد که مبارزات مردم برای رهایی از چنگ دیکتاتوری صدام جریان طبیعی خود را طی کند. جنگ مذهبی شیعه و سنی جان صدها هزار نفر را گرفت. مصائب ناشی از اشغالگری آمریکا، مقاومتی ارتجاعی را در مقابل آن به وجود آورد. هوادران رژیم بعث سابق و اسلامگراهای افراطی محور این مقاومت را شکل دادند. اکنون ۱۴ سال بعد از لشکرکشی آمریکا به عراق و اشغال این کشور، هنوز سرنوشت سیاسی این کشور مشخص نیست.

ظهور پدیده فوق ارتجاعی به نام "داعش" محصول دخالت های امپریالیستی در این منطقه است. اگر آمریکا و دولتهای غربی زمانی از طالبان و گروههای ارتجاعی جهادی برای بیرون راندن نیروهای اتحاد شوروی استفاده می کردند، همین جریانات بعدآ به مانع و مشکلی بر سر راه اجرای پروژه های غارتگرانه شان تبدیل شدند. سوریه به مرکز رقابتهای جهانی و منطقه ای تبدیل شد و صدها هزار نفر در آن کشته شدند، میلیونها نفر آواره و کشوری به ویرانی کشیده شد. سیاستهای آمریکا در سوریه نه تنها آرامش را به این منطقه باز نگرداند، بلکه اوضاع در این کشور را روز به روز پیچیده تر کرده است.

واقعه ۱۱ سپتامبر در همان حال که یک فاجعه انسانی بود، آغازگر دوران جدیدی در مناسبات بین المللی و سیاست جهانی بود. ۱۱ سپتامبر به دوره ده ساله خلاء رهبری بر جهان بعد از جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی پایان داد. ۱۱ سپتامبر به دولت آمریکا این بهانه و امکان را داد که اگر به دلیل افول قدرت اقتصادی اش نتوانسه بود رهبری خود را بر جهان بعد از جنگ سرد تامین کند، این بار با اتکا به قدر قدرتی نظامی اهداف خود را تعقیب نماید. اما کوشش های دولت آمریکا برای ایجاد "نظم نوین جهانی" با تحمیل هژمونی خود بر دولت های بزرگ سرمایه داری و کشورهای سرمایه داری "جهان سوم"، به اتکای قدرت نظامی ناکام ماند. قدرت های محلی سیاست تبعیت بدون چون چرا از سیاستهای آمریکا را کنار گذاشتند. چند قطبی بودن آرایش سیاسی جهان سرمایه داری بدنبال ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تثبیت شد.

2017-09-11 | ۱۳۹۶-۰۶-۲۰




ما را دنبال کنید

تویتر Find us on youtube Follow us on google+ Follow us on facebook CPIran_mailing address
Result