ارسال


خشم طبیعت یا نتایج انهدام محیط زیست

نزدیک به دو هفته است که مدیای جهانی تصاویر سیلاب ها در تگزاس و سپس تندبادهایی که جزایر کارائیب را درنوردیده و اکنون به سوی ایالت فلوریدا در امریکا روان است، انعکاس داده اند. در طول هفته ی منجر به یازدهم شهریور طوفان "هاروی" در ایالت تگزاس و به ویژه شهر بوستون سیلاب عمیقی را به راه انداخت. در این طوفان و در تبعات آن بیش از چهل نفر جان باختند فرماندار ایالت تگزاس اعلام کرد که برای بازسازی خرابی های طوفان چندین سال و یکصد و بیست و پنج میلیارد دلار جهت بازسازی نیاز است. دستکم نود هزار خانه در تگزاس براثر این طوفان آسیب دیده و یا ویران شده اند. 32 هزار نفر در این ایالت خانه های مسکونی خود را از دست داده اند.

هنوز تصاویر این سیلاب از اذهان برطرف نشده بود که تند باد "ایرما" در صدر اخبار قرار گرفت. تندبادی که از چهارشنبه 15 شهریور جزایر کارائیب را درنوردیده و اکنون به ایالت فلوریدا رسیده است، در مسیر خود انبوه عظیمی از ویرانی ها را به وجود آورد. گفته می شود در مناطق کارائیب تاکنون 20 کشته برجای گذاشته است. 95 درصد جزیره سن مارتین منهدم گردیده است. ابعاد ویرانی در جمهوری دومنیک، هائیتی و باهاما هنوز تخمین زده نشده است. این طوفان در حرکت خود با وزش تندبادهایی به سرعت 295 کیلومتر در ساعت همراه بوده و تا 33 ساعت هم ادامه داشته است. گفته می شود از زمان آغاز اندازه گیری طوفانها در دهه ی 1970 هیچ طوفانی چنین سرعتی را برای چنین مدتی نداشته است. در کوبا حدود یک دهم جمعیت خانه هایشان را ترک کرده و به پناهگاههای عمومی انتقال پیدا نمودند. "ایرما" شدیدترین طوفان دریایی است که در اقیانوس اطلس شکل گرفته است. فدراسیون جهانی صلیب سرخ و حلال احمر گزارش کرده اند که این طوفان تاکنون به بیش از یک میلیون و دویست هزار نفر خسارت مالی و جانی وارد کرده و با حرکت خود به مناطق دیگر چندین میلیون تن را نیز تهدید می کند. مقامهای ایالت فلوریدا از پنج میلیون و چهارصد هزار نفر از ساکنان بخشهای جنوبی این ایالت خواسته اند که منازل خود را ترک کرده و به جای امن بروند. فرماندار فلوریدا حتی در یک هشدار عمومی اعلام کرد که همه ی بیست میلیون اهالی فلوریدا باید آماده ی تخلیه ی خود از منازلشان باشند.

در سحرگاه هفدهم شهریور در زلزله بزرگی که رئیس جمهور مکزیک آن را شدیدترین زلزله قرن اخیر کشور توصیف کرده که در آن دهها نفر کشته شدند. همه ی این تصاویر و اخبار مربوطه بدون تردید در ذهن همه ی آنهایی که دغدغه ی مرگ و میر و بی خانمانی انسانها را دارند، بدون رد پا نمی مانند در این میان اما فاجعه ای که در جنوب آسیا چندین هفته جریان داشت مکان چندانی در میدیا نیافت. در این میدیا تصویر توریست مآبانه ترامپ از هوستون دیده شد. شخصی که امضا امریکا را در زیر سند توافق نامه ی اقلیمی پاریس قلم کشید. ولی اخبار مربوط به فاجعه ی جنوب آسیا حتی کمتر از این دیدار توریستی در میدیای جمعی فرصت پیدا کرده و این در حالتی بود که بنا به اعلام صلیب سرخ نزدیک به چهل و یک میلیون نفر در جریان بارانهای موسمی در هند، بنگلادش، نپال و پاکستان بی خانمان گشته و بیش از دوهزار وصد نفر کشته شدند. مسئول این منطقه صلیب سرخ در بیست وهفتم مرداد ماه اعلام کرد که " این بارانهای موسمی در فاصله ی بسیار اندکی به یک بحران انسانی عظیمی تبدیل شده و نیاز به دخالت سریع و فعالانه دارد که دست کم جزئی از عدالت را در مورد میلیونها انسان که با چنین فاجعه ای روبرو گشته اند، به اجرا گذاشت". سیلاب در بیش از یک سوم نپال و بنگلادش در روزهای متوالی جریان داشت در هفتم شهریور شهر بمبئی باجمعیتی بیش از 20 میلیون نفر ناشی از شدت باران از حرکت باز ایستاد. مقدار بارندگی در این روز آن اندازه بود که به طور معمول در یک ماه اندازه گیری می شود. بارانهای موسمی همواره در این منطقه از جهان در فاصله ی ماههای خرداد تا شهریور خرابی هایی را به بار می آورد. ولی دست کم نپال ، هند ، و بنگلادش دهها سال بود که با چنین بارانهایی روبرو نشده بودند.

میدیای جمعی در حالیکه روزهای متوالی ویرانی های سیلاب "هاروی" در تگزاس را به تصویر می کشیدند ولی همزمان از کنار فاجعه ی جنوب آسیا به راحتی عبور می کردند. اما زمانی که در هفتم شهریور بمبئی به مثابه بزرگترین مرکز موسسات مالی و کمپانی های فرا ملی از کار افتاد، آن زمان بود که تصاویر خرابی های فاجعه ی عظیم در جنوب آسیا به میدیای تصویری و نوشتاری راه پیدا کرد.

مسئول منطقه ای یونیسف وابسته به سازمان ملل هشدار داد که در چهار کشور نپال، هند، بنگلادش و پاکستان "دست کم 16 میلیون کودک در جریان این سیلابها آسیب دیده اند. آنها خانه ، مدرسه ، دوستان و بستگان خود را از دست داده اند" طبق آمار موجود در هندوستان یک میلیون مدرسه کاملا تخریب شده و یا آسیب دیده اند. در بنگلادش این رقم نزدیک به دوهزار وسیصد مدرسه است. این فقط خانواده ها نیستند که که بی خانمان شده اند بلکه بخشهای بزرگی از زمینهای کشاورزی نیز منهدم گردیده اند. کمترین نتیجه انهدام زمینهای کشاورزی به فقر کشیده شدن کشاورزان ، کاهش تولیدات کشاورزی و رشد بیماریهای عفونی ناشی از آلودگی منابع آبی و بالاخره افزایش مرگ و میر است.

اگرچه بلندگوهای جامعه ی سرمایه داری تنها از فجایع طبیعی صحبت می کنند ولی توالی طوفانها و سیلابها و افزایش قدرت تخریبی آنان بدون تردید با تغییرات اقلیمی ارتباط ارگانیک دارند. سالهای متوالی است که مدافعین محییط زیست با آمار و ارقام نتایج فاجعه بار انهدام محیط زیست را بیان می کنند.

حزب کمونیست ایران به درستی در قطعنامه ی کنگره دوازدهم خود در مرداد ماه 1395 اعلام کرد که "طی چند دهه ی اخیر اثرات ویرانگر مناسبات تولید سرمایه داری در طبیعت و محیط زیست ابعاد بی سابقه ای به خود گرفته است. تقریبا هیچ زیست گاه یا محیط طبیعی در سطح زمین وجود ندارد که تحت تاثیر سوداندوزی نظام حاکم دست خوش تغییر و تحول نگردیده باشد. کره زمین به طرز فاجعه باری در معرض خطر نابودی قرار دارد. تحت این شرایط مسئله تخریب محیط زیست و آلودگی هوا و زیانهای ناشی از آن و چگونگی مقابله با آن به صورت یکی از دغدغه ها و گرفتاریهای انسان معاصر درآمده است."

2017-09-10 | ۱۳۹۶-۰۶-۱۹




ما را دنبال کنید

تویتر Find us on youtube Follow us on google+ Follow us on facebook CPIran_mailing address
Result