ارسال


حمایت از کولبران و کاسبکاران مرزی یک ضرورت عاجل

روز گذشته به دنبال جانباختن دو انسان کولبر دیگر در نتیجه تیر اندازی مستقیم نیروهای مرزی رژیم، در مرز شهر بانه، جمع کثیری از مردم در مقابل فرمانداری این شهر تجمع اعتراضی برپاکردند. مردم معترض خواستار رسیدگی به این جنایت و مجازات عاملین و آمرین آن بودند. مردم معترض هم چنین خواستار پایان دادن به قتل و کشتار کولبران در مناطق مرزی شدند. در همین رابطه کمپین دفاع از کولبران و نیز فعالان مدنی در شهرهای مرزی بانه، مریوان و سردشت و پیرانشهر، خواستار بر پایی اعتصاب عمومی در این شهرها و پشتیبانی مردم دیگر شهرهای کردستان از زحمتکشان کولبر شده اند.

در تازه ترین مورد از کشتار کولبران، روز دوشنبه سیزدهم شهریورماه، دو کولبر به نام‌های «حیدر فرجی» 21 ساله و «قادر بهرامی» 45 ساله، در مناطق مرزی بانه بر اثر تیراندازی مامواران رژیم جان خود را از دست دادند.

کشتار کولبران و کاسبکاران تهیدست مرزی در کردستان همچنان ادامه دارد. کمتر هفته ای است که خبر کشته و زخمی شدن شماری از "کولبرها" و "کاسبکاران" نوار مرزی کردستان به گوش نرسد. شمار کسانی که جان خود را برای تامین یک زندگی بخور و نمیر در کوره راههای مرزی بر اثر تیراندازی مزدوران رژیم اسلامی از دست داده اند، در سال های اخیر به طور متوسط یکصد نفر در سال بوده است.

کولبری کار سخت و دشوار و پرمخاطره ای است که انواع خطرهای مرگ آور را در کمین دارد. تهدیدآمیزترین این مخاطرات، جنایاتی است که مداوما توسط مأموران رژیم در نوار مرزی روی می دهند و در نتیجه آنها هر بار عده ای از این زحمتکشان جان و هستی شان را از دست می دهند. جمهوری اسلامی در نوار مرزی کردستان، نیروهای نظامی و امنیتی خود را مستقر کرده است تا هر گونه تحرک و ترددی را زیر کنترل داشته باشند. این مزدوران به اشکال مختلف مردم زحمتکشی را که از راه کولبری و از طریق انتقال کالاهای متعلق به سرمایه داران امرار معاش می کنند، مورد اذیت و آزار قرار میدهند، از آنان باج میگیرند، اموال شان را غارت میکنند و هرازگاهی هم با هدف سیاسی و بمنظور ایجاد فضای ترس و وحشت و ناامنی در منطقه زیر رگبارشان میگیرند و به قتل شان میرسانند. کالاهایی که غارت میشوند توسط دلالان و عوامل این مزدوران در بازارهای مرزی مجددا به فروش میرسند.

در شرایطی که بیکاری در استانهای کردنشین غرب ایران بالای 50 درصد است و کارگران و زحمتکشان مناطق مرزی کمتر از هر نقطه دیگر ایران شانس کاریابی دارند، شمار زیادی از مردم این مناطق از سر ناچاری و بخاطر تأمین حداقلی از نیازهای بخور و نمیرشان، به چنین کاری روی می آورند و جان بر کف می نهند و کوره راه های صعب العبور و میادین مین و کمینگاه های متعدد بین پاسگاه ها و پایگاه های نظامی را که هر کدام گذرگاه مرگی به حساب می آیند با دلهره وصف ناپذیری پشت سر می گذارند و بار سنگینی را با هزار بیم و امید ساعت ها به دوش می کشند تا بلکه از این طریق توانسته باشند امورات زندگی خود و خانواده شان را بچرخانند.

تضمین ادامه کاری همین کار پرمخاطره هم، به این وابسته است که عملاً توانسته باشند تحت هر شرایطی محموله صاحب بارها و تاجران را صحیح و سالم به مقصد برسانند. تنها در چنین صورتی است که بابت کار پر مخاطره و مرگبارشان، اجرت ناچیزی دریافت خواهند کرد. خیلی وقتها کولبران به کمین افتاده مجبورند برای خلاصی از دست باجگیران رژیم در پایگاه ها و در مسیر راه، بخشی از درآمد ناچیز خود را بابت رهایی خود و بارهای شان به مزدوران حکومتی بدهند.

اگر چه بدوش کشیدن محموله های سنگین بمدت چند ساعت بسیار سخت، دشوار، نفس گیر و پر خطر است، اما مخاطره آمیزتر از هر چیز ریسک عبور از مسیر پایگاه ها و رو در رویی با نیروهای انتظامی و مزدوران رژیم است. اینان که اصلی ترین کارشان اذیت و آزار مردم و بویژه کولبران و باج خواهی و باجگیری و غارت اموال کاسبکاران مرزی است، خیلی وقت ها بی هیچ بهانه ای و صرفاً به منظور به تمکین واداشتن زحمتکشان کولبر و برای بالابردن نرخ باجگیری های شان، کولبران و کاسبکاران مرزی را به گلوله می بندند و به قتل می رسانند. این مزدوران حتی به کولبرانی هم که کارت عبور از مرز و اجازه حمل کالاهای مورد نیاز داخل را دارند، تعرض می کنند و تا کنون قربانیانی هم از آنان گرفته اند.

جنایتکارانی که به کار مرزبانی گماشته می شوند و در پایگاه ها و مسیر تردد کاروانچیان استقرار می یابند، از آنجایی که باید سهم سلسله مراتب بالاتر خود را هم پرداخت کنند ، در طول مدتی که به این کار گمارده می شوند، آنی از جریمه گرفتن و باج ستانی از کاسبکاران تهیدست مرزی و غارت اجناس آنان غافل نیستند.

کولبری با همه دشواری ها و خطراتی که دارد، برای مردمی که هیچ ممر معاشی ندارند، ''‌شغل‌'' به حساب می آید و توده وسیعی از مردم منطقه به آن روی آورده اند. شدت بیکاری و تنگدستی، به مردم این منطقه تحمیل کرده است تا طیف وسیعی از آنان اعم از زن و مرد و جوان و پیر و حتی نوجوانان به این کار سخت و خطرناک رو بیاورند. در میان خیل کولبران، زنانی دیده می شوند که سرپرستی خانواده را بعهده دارند و چاره ای جز این نداشته اند که این کار شاق را به عنوان ''‌شغل‌''برگزیند. در میان کولبران نوجوانان کمتر از ۱۵ سال و پیرمردان بالاتر از ۶۵ سال هم دیده می شوند. تعداد زیادی از کاسبکاران مرزی و کولبران جوان، تحصیلکرده هایی هستند که تا کنون نتوانسته اند کاری گیر آورند.

پایان دادن به جنایاتی که نیروهای رژیم در مرز بنا به دستور مقامات بالای جمهوری اسلامی، روزانه در مرزهای کردستان نسبت به زحمتکشان کولبر مرتکب می شوند، جز با حمایت و پشتیبانی عاجل مردم کردستان ممکن نیست. نیروی اعتراض و مبارزه همه مردم باید به یاری این زحمتکشان بشتابد. حال تحت شرایط زندگی سخت و ظالمانه ای که به این مردم تحمیل شده است،آنها ناچارند تن به کاری بدهند که زیر بار آن توانائی جسمی شان ذره ذره آب می شود، لااقل خطر جانی هر لحظه بر بالای سرشان نباشد. مردم کردستان حق دارند که عاملین آمرین این جنایتها را با اسم و رسم بشناسند. زحمتکشانی که به کولبری روی آورده اند، حق دارند از کار مناسب و یا بیمه بیکاری مکفی برخوردار باشند تا ناچار نباشند به چنین کار پر مخاطره ای روی بیاورن ، ما مردم شهر و روستاهای کردستان را به حمایت پیگیر تا عقب نشاندن رسمی و عملی رژیم در این زمینه فرا می خوانیم. بدون شک اعتصاب عمومی یکی از اشکال این حمایت است.

2017-09-05 | ۱۳۹۶-۰۶-۱۴




ما را دنبال کنید

تویتر Find us on youtube Follow us on google+ Follow us on facebook CPIran_mailing address
Result