ارسال


گسترش اعتیاد به مواد مخدر، آسیب اجتماعی که رژیم مسبب آن است

"عارف وهابزاده"، مدیر کل ستاد فرهنگی مبارزه با مواد مخدر، در گزارشی که روز گذشته بوسیله "ایلنا"، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی که از استان مازندران مخابره شد، ضمن ایراد سخنان بی مایه ای در مورد اقدامات باصطلاح درخشان دستگاه تحت اداره اش، اعتراف کرده است که : " دولت برای مبارزه با مواد مخدر برنامه ای ندارد و متاسفانه دستگاههای اجرائی به دلیل نبودن ساختار مشخصی نقش خود در مورد اعتیاد به مواد مخدر را نادیده گرفته اند ". دکتر وهابزاده که این چنین با زبان مهندسی در مورد نقش دستگاههای دولتی در مبارزه با مواد مخدر اظهار نا امیدی می کند، در واقع عمدا فراموش می کند که مسئله به هیچ وجه نادیده گرفتن نقش دستگاههای اجرائی نیست، اتفاقا این دستگاهها نشان داده اند که نقش خود را در اشاعه مواد مخدر فعالانه هم ایفا کرده اند و به این اعتبار خود عامل اصلی گسترش اعتیاد به مواد مخدر بوده و هستند.

اعتیاد به مواد مخدر در ایران بیداد می کند. این واقعیت را هر رهگذری نیز می تواند به وضوح مشاهده کند. اما آمارها تصویر دردناک تری از همین واقعیت تلخ را نشان می دهند. آمارهایی که گاه و بیگاه از زبان مسئولان حکومتی شنیده می شود شمار معتادان کشور را دو و نیم میلیون نفر و آمارهای غیر رسمی این رقم را بیش از 6 میلیون نفر برآورد می کنند. اگر متوسط اعضای یک خانواده ایرانی را پنج نفر در نظر بگیریم در این صورت بیش از ٣٠ میلیون نفر از جمعیت کشور با معضل اعتیاد و عوارض آن در خانواده و در اجتماع درگیر هستند. بر اساس همین آمارها نه تنها تعداد کل معتادان فزونی یافته بلکه سن اعتیاد در میان نوجوانان و جوانان به مراتب کاهش و به پائین تر از ۱۴ سال تنزل یافته است. بنا به همین آمارها روزانه نزدیک به ۵۰۰ نفر بر شمار کل معتادان اضافه می گردد و سالانه بالغ بر۸۰۰ تُن مواد مخدر در سطح کشور به مصرف می رسد. از مسایل هشدار دهنده در ایران کاهش سن اعتیاد است. منابع دست اندرکار در داخل کشور اخیرا گزارش داده اند که سن اعتیاد در ایران به 13 سال تنزل کرده است و حدود یک میلیون نفر از معتادان به مواد مخدر زیر 19 سال هستند. مردم نسبت به گسترش دامنه اعتیاد در میان جوانان به شدت نگرانند. از مسایل هشدار دهنده دیگر روی آوری انسان های بی امید و بی آینده، بویژه جوانان، به مواد مخدر صنعتی نظیر شیشه است.

شیشه، ماده مخدر شیمیایی خطرناکی است که در خود ایران تولید می شود. کارگاههای تولید شیشه، نه تنها این ماده را به طریقی نسبتا ارزان برای مصرف در داخل کشور تولید، بلکه آن را به خارج نیز صادر می کنند. صاحبان این کارگاهها مورد حمایت صاحبان قدرت هستند. آنان با پرداخت رشوه های کلان، تجارت جنایتکارانه خود را بدون هیچ مانعی انجام می دهند.

یک متخصص در مورد عوارض ماده مخدر شیشه می نویسد: "پس از چند بار مصرف شیشه فرد مصرف کننده دچار فشارهای شدید روانی لاعلاجی می شود که تنها از طریق مصرف این ماده می تواند این فشارها را قدری تسکین دهد، از این پس دیگر سپری کردن هر ثانیه از زندگی بدون مصرف شیشه برای فرد معتاد کابوسی بزرگ خواهد بود، بدون مصرف حتی نمی خواهد حرف بزند، نمی خواهد راه برود، نمی خواهد بخوابد و حتی شاید نمی خواهد زنده بماند، پس ناچار مصرف می کند و هر چه زمان می گذرد تحمل او در برابر مواد بیشتر می شود و ناچار مجبور به مصرف بیشر می گردد و هر چه مصرف بیشتر می شود زمان نابودی نهایی مصرف کننده را نزدیکتر می سازد."

جمهوری اسلامی به طور مستقیم و یا غیر مستقیم در گسترش اعتیاد نقش فعال دارد. این رژیم به عنوان یک حکومت استبدادی، خدمتگزار نظام سرمایه داری و هم به مثابه بزرگترین کارفرما در ایران، عامل اصلی گسترش بیکاری، فقر، ناامنی اجتماعی، عدم امنیت سیاسی و ناامیدی نسبت به آینده در جامعه است و این مصائب از زمینه های اصلی وسعت گیری اعتیاد در ایران هستند. به علاوه وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران از سالها پیش دست اندرکار تجارت مواد مخدر بوده اند. این دو دستگاه دولتی هم در تسهیل انتقال مواد مخدر از مرزهای شرقی به سوی مرزهای غربی و جنوبی و هم در توزیع آن در داخل کشور نقش دارند. نقش سپاه و وزارت اطلاعات رژیم در توزیع وسیع و ارزان مواد مخدر در کردستان شناخته شده و انکار ناپذیر است.

مبارزه با اعتیاد، به عنوان یک تجارت پر سود برای قاچاقچیان عمده آن و نیز به عنوان یک وسیله سرکوب در دست رژیم، در گرو مبارزه با جمهوری اسلامی و نظامی است که این رژیم مدافع آن است. در این مسیر باید رژیم را ناچار کرد تا به جای به کار گرفتن بودجه مملکت در خدمت سرکوب مادی و معنوی مردم و یا دزدیدن آن، پول ها را صرف بهبود زندگی مردم سازد. مبارزه ضد سرمایه داری، مبارزه ضد رژیم و مبارزه برای بهبود شرایط زنگی، حلقه های زنجیر یک مبارزه واحد هستند. تقویت این مبارزه می تواند در دل امید به تغییر شرایط سیاسی و اجتماعی زنده نگهدارد و چشم انداز روشنی بر روی مردم و بویژه جوانان بگشاید. آنان بر بستر این چشم انداز امیدبخش این زمینه را خواهند یافت تا به جای تسلیم شدن در مقابل ناملایمات، راه مبارزه و نابودی عوامل اعتیاد و نه پناه بردن به اعتیاد و نابودی خود را انتخاب کنند.

2017-09-04 | ۱۳۹۶-۰۶-۱۳




ما را دنبال کنید

تویتر Find us on youtube Follow us on google+ Follow us on facebook CPIran_mailing address
Result