ارسال

شرایط جدید در کردستان، نگرانیها و خطرات پیش رو

فرهاد شعبانی 

مردم ساکن در اقلیم کردستان روز دوشنبه 25 سپتامبر در یک همه پرسی برای استقلال کردستان، شرکت کردند. پاسخ مردم در این همه پرسی قابل پیشبینی و انتظار بود. خواست آنها استقلال از عراق و به خواست پاسخ مثبت دادند. همزمان با برگزاری این رفراندوم مردم کردستان ایران بصورت خودجوش و در ابعاد صدها هزارنفری به خیابانها آمدند و حمایت خود را از این تصمیم تاریخی اعلام کردند. نه تنها این بلکه، در روزهای منتهی به 25 سپتامبر در شبکه های اجتماعی کمپین های وسیعی در حمایت از این خواست در جریان بود. هر دو حرکت قابل درک و بدون هیچ قید و شرطی باید از آن پشتیبانی شود، اما این سرآغاز راهی است سنگلاخی که، پیمودن آن دشوار خواهد بود. نگرانیها و خطراتی در ابعاد داخلی و منطقه ائی نتایج رفراندوم و اعلام احتمالی استقلال کردستان را تهدید می کند که، خنثی کردن آن در گرو حضور میلیونی توده های مردم در صحنه مبارزه در ابعاد داخلی و منطقه ائی است که تلاش می کنم در این مطلب به آن بپردازم. 

تا آنجائی که به ابعاد داخلی کردستان برمی گردد این نگرانی وجود دارد که، دستاوردهای رفراندوم و رای قاطع مردم کردستان به استقلال در صورتیکه از آن پاسداری نشود به دستاویزی برای معامله و گرفتن امیتاز از دولت عراق و دولتهای منطقه تبدیل گردد. این حضور میلیونی مردم در کردستان و خارج از مرزهای کردستان بود که در نهایت رهبران احزاب کردستان را بسوی تصمیمی قاطع و غیر قابل سازش در برگزاری رفراندوم سوق داد. لذا تنها حضور میلیونی توده های مردم است که می تواند از این دستاورد در راستای منافع منافع و خواسته های خود حفاظت کند. رای قاطع مردم به استقلال و اعلام احتمالی استقلال در حالیکه شکاف عمیقی مابین احزاب حاکم و مردم کارگر و زحمتکش این منطقه وجود دارد نباید نیروهای چپ و کمونیست فعال در کردستان را از طرح خواسته ها و مطالبات کارگران، مزدبگیران و سایر اقشار تهیدست کردستان غافل کند. خواست پرداخت حقوق و دستمزدها ( موچه ) و مبارزه علیه فساد اداری و رانت خواری در کردستان به بهانه اعلام احتمالی استقلال نباید حاشیه ائی شوند. مطالبات متورم و انباشته ائی وجود دارد که نه تنها پاسخ نگرفته اند بلکه با بی اعتنائی احزاب حاکم روبرو شده اند و فساد در دستگاه اداری سیستم کنونی نهادینه شده است. مردمی که به استقلال رای داده اند نه تنها باید با حضورشان در صحنه های مبارزه از دستاورد دمکراتیک خود در مقابل تهدیدات دولت عراق و منطقه حفاظت کنند، بلکه باید خواسته ها و مطالبات طبقاتی خود در کردستان مستقل را از همین امروز بر پرچم

مبارزاتی خود حک کنند.  تا آنجائیکه به خطرات منطقه ائی برمی گردد، دولتهای حاکم بر عراق، ایران، ترکیه و سوریه که تاکنون مخالفت خود را با برگزاری همه پرسی و استقلال کردستان عراق بشکل تهدید، ترساندن و فعالیت در عرصه های دیپلماتیک و تبلیغات رسانه ائی بیان کرده اند، بدون شک این تهدیدات را به سیاست تبدیل خواهند کرد و تاکتیکهای دشمنانه ائی در برخورد با اعلام احتمالی استقلال کردستان در دستور قرار خواهند داد. علت این مخالفت و دست بردن احتمالی به ماجراجوئیهای محدود نظامی علیه استقلال کردستان از جانب این دولتها قابل قابل پیشبینی بود. خدشه وارد آمدن به تمامیت ارضی کشور عراق از نگاه آنان تهدیدی جدی علیه تمامیت ارضی سایر کشورهایی که مردم کُرد در آن زندگی می کنند، بحساب می آید. با استقلال کردستان خطر فروپاشی کشوری بنام عراق وجود دارد. استقلال کردستان نه تنها سطح توقع و انتظارات مردم کردستان در سایر بخشها در حالیکه در مقابل ستمگری این دولتها مقاومت می کنند، را بالا خواهد برد و خون تازه ائی در شریان مبارزات مردم کردستان در این کشورهای جاری خواهد ساخت، از طرفی دیگر منافع و استراتژی منطقه ای این دولتها بویژه ایران و ترکیه را با مخاطرات و چالشهای جدی و بازبینی روبرو خواهد کرد. کشور سوریه که عملا" میدان تاخت و تاز قدرتهای بزرگ جهانی و میدان جنگ نیابتی کشورهای منطقه است موقعیت بهتری نخواهد داشت. بی دلیل نیست که "ولید معلم" وزیر امور خارجه سوریه نیز همزمان با برگزاری همه پرسی و در حالیکه کردستان روژاوا که چندسالی است عملا راه خود را رفته است و توسط سیستمی مستقل از سوریه اداره می شود، از

مذاکره بر سر خواستهای مردم کردستان روژاوا سخن می گوید.  بهررو مردم کردستان ایران با حرکت عظیم و شورانگیز خود در حمایت از استقلال کردستان نه تنها مشت محکمی بر دهان سران جمهوری اسلامی و جیره بگیرانش کوبیدند، بلکه، حضور صدها هزار نفره آنان در خیابانها پیام روشنی برای جمهوری اسلامی و نیروهای اشغالگرش در کردستان نیز بود. دولت ترکیه خود سالهاست با مسئله کرد در این کشور روبرو است که از حمایت افکار عمومی بین المللی برخوردار است. اینها و آینده ناروشن این دولتها علل مخالفت آنان با استقلال احتمالی کردستان است. اما، دولتهای کنونی حاکم بر این کشورها در عین حال خود در ابعاد داخلی و بین المللی با چالشهای عدیده ای روبرو هستند و به این اعتبار از موقعیت آنچنان مناسبی برای دست بردن به اقدامات عملی درازمدت و هزینه بردار علیه استقلال احتمالی کردستان برخوردار نیستند. جمهوری اسلامی در حالیکه در باتلاق دخالت در رویدادهای یمن، سوریه، عراق، افغانستان و لبنان دست و پا می زند، قادر به گشوندن جبهه دیگری نیست. البته جبهه ائی که با سایر جبهه متفاوت خواهد بود. مبارزه مردم کردستان برحق، عادلانه و از حمایت افکار عمومی بین المللی برخوردار است و یورش به آن برای جمهوری اسلامی بازی با آتش است. البته همانطوریکه گفته شد این به معنای منتفی بودن توظئه گری این دولتها علیه این دستاورد، ماجراجوئی و دست بردن به اقدامات نظامی و تحریک میلیشای فاشیستی چون حشد الشعبی و حتی هم پیمان شدن با داعش و تحریک سایر افراطیون مذهبی و شونیستی علیه استقلال احتمالی مردم کردستان

نیست.  بنابراین خطرات و نگرانیها علیه دستاوردهای رفراندوم و اعلام احتمالی استقلال کردستان هم داخلی، هم منطقه ائی است. خنثی کردن این خطرات و نگرانیها در حالیکه مسئله کُرد به یک مسئله بین المللی تبدیل شده است و افکار عمومی در سطح جهانی نسبت به مردم کردستان نوعی سمپاتی و همبستگی دارد، و این همبستگی جهانی را در جریان مقاومت قهرمانانه مردم کوبانی در مقابل داعش مشاهده کردیم، در گرو اراده و حضور میلیونی توده های مردم کردستان در صحنه پاسداری از این دستاورد و جلب حمایت جنبش های رادیکال و آزادیخواهانه در سایر بخشهای ایران، ترکیه، سوریه و منطقه و جهان از آن است. پتانسیل و ظرفیت حمایت از مردم کردستان و دستاورهای آنان در مقابل دولتهای حامی تروریسم و هم پیمان با داعش و سایر گروههای افراطی مذهبی وجود دارد نباید از جلب این همبستگی و حمایتها غافل بود




ما را دنبال کنید

تویتر Find us on youtube Follow us on google+ Follow us on facebook CPIran_mailing address
Result