ارسال


حمایت های جهانی از آزادی رضا شهابی گسترش می یابد

رضا شهابی فعال کارگری سرشناس و عضو مرکزی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه همچنان در زندان است و همزمان مبارزه برای آزادی وی در داخل و خارج کشور گسترش می یابد. در تازهترین اقدام در این زمینه، بزرگترین سندیکاها و فدراسیونهای کارگری از کشورهای فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، بلژیک، سوئد و نروژ، در بیانیه مشترکی خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط وی شدند. در این بیانیه که در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۷ برابر با چهارم دیماه ۱۳۹۶ صادر شده، آمده است که:

سازمان های کارگری امضاء کننده، مدت مدیدی است که وضعیت ‏رضا شهابی، عضو هیئت‎ ‎مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، را با دقت دنبال می کنند. فعالیت های رضا شهابی ‏برای احقاق حقوق کارگران در ایران کاملا در چهارچوب معاهدات به رسمیت شناخته در سطح جهانی و سازمان جهانی کار بوده است.‏ با این وجود رضا شهابی در گذشته بارها به خاطر فعالیت های اش دستگیر شده و نزدیک به شش سال در زندان بسر برده است.

به استناد سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، اخیرا ً پس از آن که رضا شهابی را دوباره زندانی می کنند خودسرانه بر مدت محکومیت اش علاوه بر یک سال، ۹۶۸ روز دیگر هم می افزایند. رضا شهابی از بیماری های بسیاری رنج می برد که معلول شکنجه در زندان و فقدان مداوا و معالجه در طی سال های طولانی حبس می باشند. او در اعتراض به اعتصاب غذا متوسل می شود و تنها پس از آن که مدیر زندان قول تجدید نظر تمام محکومیت های اخیرش را می دهد، او به اعتصاب غذای خود پایان می دهد. اما تا به امروز به هیچیک از اعتراضات او ترتیب اثر داده نشده است. مطلع شده ایم که رضا شهابی اخیراً در زندان دچار سکته مغزی شده است. جان او در خطر است. ما امضاء کنندگان این نامه به زندانی شدن رضا شهابی اعتراض داریم و رسماً خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط او هستیم تا او امکان یابد که از معالجات و مراقبت های درمانی مناسب و شایسته برخوردار شود. مضافاً خاطر نشان می شویم که جمهوری اسلامی ایران، به عنوان یک عضو سازمان جهانی کار، ملزم به رعایت تعهدات خود در قبال معاهدات بنیادی آن سازمان، از آن جمله آزادی تشکل و مذاکرات جمعی است.

‏هم چنین سازمان ها عضو « شبکه سندیکائی جهانی همبستگی و مبارزه » طی انتشار بیانیه ای خواستار آزادی فوری رضا شهابی و انتقال وی به بیمارستان برای مداوا شده اند. در این بیانیه آمده است: بار دیگر توجه شما را نسبت به وضعیت ‏رضا شهابی، عضو هیئت‎ ‎مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، جلب می کنیم.‏ همانند تشکلات سندیکائی بسیار دیگری در جهان ما تاکنون بارها در مورد وضعیت شهابی هشدار داده ایم. سال ها است که رضا شهابی آماج سرکوب شدید است، تنها به این خاطر که برای احقاق حقوق زنان و مردان کارگر ، مبارزه می کند.''

 هم چنین بر اساس اطلاعیه ای که روز پنج شنبه یکم دی ماه به امضای ربابه رضایی، همسر رضا شهابی انتشار یافته، این کارگر زندانی در دو هفته گذشته، 2 بار در زندان  رجایی شهر دچار سکته مغزی شده است. این در حالی است که علی رغم وضعیت وخیم رضا شهابی، مسئولین زندان همچنان از اعزام او به بیمارستان برای درمان، خودداری می کنند. ربابه رضایی اضافه می کند که "پیش از اینکه همسرم سکته کند، جراح مغز و اعصاب رضا، اعلام نموده بود که رضا شهابی توان تحمل زندان را ندارد. " پیشتر نیز "کمیته دفاع از رضا شهابی " اعلام کرد که "رضا شهابی را علیرغم اتمام حکم اش، به این منظور در زندان نگه داشته اند تا جسم اش را هر روز بیش از پیش نابود کنند."

ربابه رضایی در پایان اعلام کرده است که " همسرم از 18 مرداد با وجود اینکه دوره محکومیت حبسش به پایان رسیده است همچنان به ناحق در زندان نگهداری می شود. برای پیگیری وضعیت وی روز سه شنبه به وزارت کار مراجعه خواهد کرد.''

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری نیز ضمن حمایت و پشتیبانی از اطلاعیه همسر رضا شهابی ، همه زنان و مردان کارگر، معلمان و بازنشستگان، دانشجویان و فعالین کارگری و اجتماعی را دعوت کرده است که برای حمایت از آزادی این کارگر زندانی، روز سه شنبه 5 دی ماه ۱۳۹۶ در مقابل وزارات کار، ربابه رضایی را همراهی کنند.

یکی از تاکتیک های جمهوری اسلامی در زندان ها نسبت به زندانیان سیاسی بویژه در رابطه با رهبران و فعالان شناخته شده جنبش های کارگری و اجتماعی، این است که آنان را آنقدر در زندان نگه دارند و تحت فشار بگذارد تا جسم و جانشان به تمامی فرسوده بشوند به گونه ای که وقتی که از زندان بیرون آمدند، توان جسمی آنان تحلیل رفته باشد و بقیه عمرشان را در راه این بیمارستان و آن بیمارستان و در بستر بیماری بگذرانند و عملا از گردونه مبارزه خارج شوند. همزمان جمهوری اسلامی می خواهد از این طریق فعالین کارگری در بیرون زندان را مرعوب و از ادامه راه بازشان بدارد. اما این یک سیاست رسوا و شکست خورده است. به عنوان نمونه روشنی از بدون نتیجه بودن چنین سیاستی، شاهد هستیم که رضا شهابی و محمود صالحی و بسیاری دیگر از فعالین کارگری چگونه با تنی رنجور، اما با اراده پولادین در مقابل این فشارها ایستادند، رنج زندان و جسم بیمار را بر خود هموار کردن و بر آرمان و اهداف انسانی و حق طلبانه خود، پای فشردند.

2017-12-26| ۱۳۹۶-۱۰-۰۵




ما را دنبال کنید

تویتر Find us on youtube Follow us on google+ Follow us on facebook CPIran_mailing address
Result