ارسال

اطلاعیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران به مناسبت روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام (۲۰۱۷)

در حالی که شمار کشورهایی که در نتیجه مبارزات مردم مجازات اعدام را لغو و یا اجرای آن را به تعلیق در می آورند رو به افزایش است، بنا به گزارش سازمان عفو بین الملل رژیم های اسلامی حاکم بر ایران، عربستان سعودی و عراق با هم مسئول ۹۵ درصد اعدام‌های ثبت شده در خاورمیانه و شمال آفریقا در سال ۲۰۱۶ بوده اند. احکام اعدام در این کشورها به طور دائم بعد از محاکمه‌های به شدت ناعادلانه که اغلب با استناد به "اعتراف‌های" به دست آمده تحت شکنجه و دیگر بدرفتاری‌ها، صادر شده اند. اگر چه عدم شفافیت در سیستم قضائی ایران مانع از آن می شود که آمار معتبری از شمار دقیق احکام اعدام ارائه گردد، اما در این تردیدی نیست که رژیم جمهوری اسلامی با ماشین قتل و اعدامی که به راه انداخته است، همچنان در صدر حکومت ها و دولت هایی در جهان قرار دارد که هنوز مجازات اعدام را به اجرا می گذارند. رژیم اسلامی ایران، بطور میانگین روزانه دو نفر را به قتل می رساند. این رژیم به رغم هشدار انجمن های مدد کار اجتماعی از پیامدهای اجتماعی و روانی اجرای حکم اعدام در ملاء عام، در شهریور ماه سال جاری حداقل ۹ نفر را در ملاء عام اعدام کرده است.

رژیم جمهوری اسلامی با اعدام زندانیان در برابر چشم تماشاچیان و تهیه و انتشار تصاویر ویدئویی و خبری از آن، آشکارا از حربه اعدام به عنوان وسیله ای برای تبلیغ و ترویج خشونت و انتقام جویی در جامعه و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم استفاده می کند. رژیم می خواهد با ترساندن مردم و رواج روحیه تسلیم طلبی در میان آنان هرگونه روحیه مقاومت و اعتراض در برابر زورگویی و بی حقوقی های روزافزون را در جامعه از بین ببرد.

دستگاههای تبلیغاتی رژیم اسلامی فریبکارانه صدور و اجرای احکام مجازات اعدام را به عنوان وسیله ای برای کاستن از میزان ارتکاب جرم و جنایت، ارتقاء امنیت اجتماعی و تأمین عدالت در جامعه توجیه می کنند. اما تجربه همه جوامع بشری و تجربه خود ایران و آمارها و اطلاعات قابل اتکا نشان می دهند که در هیچ جامعه ای از طریق مجازات اعدام و قتل سیستماتیک دولتی، نمی توان میزان ارتکاب به جرم و جنایت را کاهش داد، بلکه بر عکس نفس اعدام حس انتقامجویی و روانشناسی خشونت را تقویت می کند. وقتی قتل در برابر قتل به وسیله دولت مجاز باشد، طبیعی است اگر افرادی هم ترغیب شوند که به دست خود این به اصطلاح عدالت را اجرا کنند. لغو مجازات اعدام به معنای آن است که جان انسان فی نفسه ارزشمند است و با لغو مجازات اعدام بدوا جان عده زیادی حفظ خواهد شد. این در حالی است که اجرای مجازات اعدام نه تنها نقشی در کاستن از میزان جنایت ندارد، بلکه وقتی دولت ها قانونا دست به کشتن انسان ها تحت عنوان مجازات اعدام می زنند در واقع با کاستن از ارزش حفظ جان آدمی، راه را برای تکرار آن در جامعه هموار می سازند.

در زمینه امنیت اجتماعی نیز این خود جمهوری اسلامی است که امنیت را از زندگی مردم این کشور سلب کرده است. زیرا ابعاد اعمال خشونت و کشتارها توسط رژیم اسلامی و خطراتی که در نتیجه مداخله گری نظامی در کشورهای منطقه متوجه امنیت مردم ایران کرده است، به هیچ وجه با میزان خشونت ها و جنایات فردی قابل مقایسه نیست. ابعاد اشاعه مواد مخدر از کانال های مافیایی تحت کنترل سپاه پاسداران و دستگاه های امنیتی جمهوری اسلامی به هیچ وجه با حجم فعالیت های قاچاقچیان منفرد قابل مقایسه نیست. میزان سلب امنیت از زندگی مردم توسط رژیم از طریق دخالت های مداوم در حوزه زندگی خصوصی مردم به وسیله بسیجی ها و گشت های "امر به معروف و نهی از منکر" و لباس شخصی ها با میزان ارتکاب جرائم فردی که با انگیزه های شخصی صورت می گیرند، هیچ تناسبی با هم ندارند. صفحه حوادث روزنامه ها را نگاه کنید و رویدادهای مندرج در آنها را با رویدادهای مشابهی که رسما و آگاهانه توسط رژیم اعمال می شوند مقایسه کنید تا بی پایه بودن چنین توجیهاتی را دریابید. جمهوری اسلامی قربانیان نظام اجتماعی ظالمانه ای را که خود بر زندگی انسان ها حاکم کرده، اعدام می کند، تا مسئولیت خود را در ایجاد بستر و شرایطی که اینگونه جنایت ها مدام در آنها بازتولید می شوند، پرده پوشی کند.

اما ادعای اجرای عدالت از طریق مجازات اعدام از این هم بی پایه تر است. اگر قرار بر اجرای عدالت باشد، متهم ردیف اول خود رژیم جمهوری اسلامی است که هزاران انسان را به خاطر عقایدشان و به خاطر مبارزه برای بهبود شرایط زندگی در این جامعه کشته است و ماشین جنایت و کشتارش یک روز هم متوقف نمی شود. اجرای عدالت را چگونه می توان از چنین رژیم تبهکاری انتظار داشت؟ هدف از این اعدام ها نه اجرای عدالت بلکه وادار ساختن مردم به تمکین در برابر قدرت دولت است، قدرتی که خود مسبب جان هزاران انسان و گسترش دهها آسیب اجتماعی و سلب حقوق اولیه میلیون ها انسان است.

توجیهاتی که در این زمینه برای مجازات اعدام وجود دارد دروغ آشکاری بیش نیستند، زیرا اولا انسان ها ذاتا بزهکار، قاتل، قاچاقچی و جنایتکار به دنیا نمی آیند، بلکه در تحلیل نهایی این شرایط مادی زندگی اجتماعی است که آنان را به سوی بزهکاری و تبهکاری سوق می دهد و دولت ها و طبقات حاکم، مسئولین مستقیم تحمیل این شرایط مادی بر زندگی اکثریت مردم هستند. کسانی مستوجب مجازات هستند که زمینه های اجتماعی که منجر به اعمال جرم می شود را به وجود آورده اند.

اگر مبارزه برای لغو مجازات اعدام امری است که همواره و در هر شرایطی بایستی دنبال شود، اهمیت این مبارزه در شرایط کنونی که رژیم آشکارا اهداف سیاسی مشخصی را هم از گسترش موج اعدام ها تعقیب می کند، و در شرایطی که هم اکنون هزاران نفر در زندان های جمهوری اسلامی در انتظار اجرای حکم اعدام بسر می برند دو چندان ضروری می شود. مناسبت روز جهانی مبارزه علیه مجازات اعدام می تواند فرصتی دیگر برای گسترش آگاهی از ابعاد جنایات رژیم جمهوری اسلامی و مقطعی دیگر در جهت دامن زدن به مبارزه برای لغو مجازات اعدام در ایران و سراسر جهان باشد.

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری
کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران
۱۲ مهر ۱۳۹۶
۴ اکتبر ۲۰۱۷

Result