ارسال


تراژدی مرگ کولبران

شب شنبه نهم بهمن ماه تعدادی دیگر از کولبران به کام مرگ فرو رفتند. این بار بهمن بلای جان ١٦ تن از کولبران شد و متأسفانه تاکنون پنج تن از آنان جان باختند و تعدادی نیز زخمی شدند. این حادثه دردناک در" قره دان" در نزدیکی روستای بیوران از توابع سردشت اتفاق افتاد. جان باختگان این واقعه تأسف بار عبارتند از: علی محمدنژاد ۱۸ ساله، شیرزاد عبدالهی ۲۷ ساله اهل سردشت، هیوا ابراهیمی نیا ۲۲ ساله اهل بانه و محمد حمزه زاده ۲۱ ساله اهل مهاباد.

این کولبران همانند هزاران زن و مرد هم سرنوشتشان مجبور بوده اند برای تأمین معیشت خود به چنین کار پر مخاطره ای تن بدهند. آنها مجبورند برای مخفی ماندن از دید نیروهای سرکوبگر رژیم جنایتکار اسلامی شبانه از مناطق بسیار سرد کوهستانی و پر برف مرزی با کوله بارهای سنگین عبور نمایند و کالاهایی را به آن طرف مرز ببرند تا از بابت این کولبری از صاحبان کالاها چندر غازی دریافت کنند. البته آن پول را هم به شرطی دریافت می کنند که بتوانند بار را از مصادره و باج گیری اوباشان و مزدوران رژیم اسلامی نجات دهند و آنرا صحیح و سالم به مقصد برسانند. در غیر این صورت نه تنها مزدی دریافت نمی کنند بلکه باید قیمت کالای مصادره شده را نیز به دلالان و صاحبان کالا بپردازند. کولبران نیروی کارارزانی هستند که کالا ها را از نقطه ای مرزی به نقطه دیگر حمل می کنند و دستمزد ناچیزی دریافت می کنند. اما بخش اعظم نفع این کار به دلالانی می رسد که در آن طرف مرز بدون تحمل هیچ خطر و رنج و زحمتی در انتظار رسیدن کالا هستند.

جنایات نیروهای رژیم اسلامی به عنوان عامل اصلی کشتار کولبران در کنار عوامل دیگری از قبیل شرایط سخت آب وهوایی، مین گذاریهای رژیم در نوار مرزی و سنگینی کوله بار به ویژه برای سالمندان و کودکان کولبر، سالانه جان صدها تن از آنان را می گیرد. بنا به گزارش سازمانهای حقوق بشر، سالانه صدها تن از کولبران در اثر تیراندازی مستقیم نیروهای سرکوبگر و یا کشتن آنها با پائین انداختنشان از بالای کوهها به پائین و یا در اثر انفجار مین های کار گذاشته شده رژیم در مناطق مرزی جان خود را از دست می دهند و یا زخمی و ناقص العضو می شوند. همین ماه قبل بود که در نزدیکی دره وه ران مریوان، پنج تن دیگر ازک ولبران زحمتکش دراثر تیراندازی نیروهای رژیم جنایتکار اسلامی کشته و زخمی شدند.

سپاه پاسداران این "برادران قاچاقچی احمدی نژاد" که بخش اعظم معاملات اقتصادی و قاچاق ایران در داخل و خارج از مرزها را نیز در کنترل خود گرفته است، کولبران ستمدیده را قاچاقچی و اخلال گران اقتصادی معرفی می کند. آنها با این توجیه با تیراندازی و اذیت و آزار و باج گیری از کولبران می خواهند این بخش از معاملات مرزی را نیزبه انحصارخود درآورند. به این ترتیب رژیم جمهوری اسلامی بجای ایجاد اشتغال و تامین کار و نان برای مردم کردستان، تلاش دارد با میلیتاریزه کردن کردستان و کانال کشی در نوار مرزی و گسترش پست های کنترل و بازرسی مرزی و غارت اموال کولبران برایشان مزاحمت ایجاد کند. عوامل رژیم با تیراندازی به سوی کولبران موجب بیشترین میزان تلفات به آنان شده اند.

شایان ذکر است کولبران انسانهای شریفی هستند که مردم کردستان به خوبی آنها را می شناسند. جوانان تحصیل کرده ای هستند که همانند صدها هزار جوان دیگر در سایه حاکمیت ننگین رژیم اسلامی سرمایه، به لشکر میلیونی بیکاران پیوسته اند و برای تأمین هزینه زندگی خود و خانواده شان راه دیگر جز روی آوری به کارهای سخت و طاقت فرسایی چون کولبری ندارند. کردستان جزو مناطقی از ایران است که علیرغم وجود منابع سرشار و شرایط آب و هوایی مناسب، براثر سیاستهای شوینیستی و اعمال ستم ملی از جانب رژیم، کمترین سرمایه گذاری در آن به عمل آمده و از کمترین امکان اشتغال زایی بهره مند بوده است. تأثیرات تحریم ها، بحرانها و تنگناهای اقتصادی رژیم نرخ بیکاری در کردستان را بیشتر بالا برده و شانس پیدا کردن کار را برای مردم پائین تر آورده و موجب فقر بیشتر شده است. همین امر سبب شده تا مردم کردستان اعم از پیر و جوان و کودک زن یا مرد به کارهای سخت و پرمخاطره ای چون کولبری درمناطق مرزی بپردازند و لقمه نانی برای خود و خانواده شان فراهم نمایند.

در مقابل این جنایات، تاکنون رژیم نه به شکایات خانواده کولبران جانباخته بر اثر تیراندازی نیروهای سرکوبگر و جنایتکار رژیم، توجه کرده و نه به اعتراضات نهادهای حقوق بشری پاسخی داده است. البته مردم کردستان باشناختی که از ماهیت ضد انسانی رژیم دارند، انتظار ندارند که رژیم به این جنایات پایان دهد. کما اینکه مردم کردستان به ویژه در مناطق مرزی بارها جنایات رژیم علیه کولبران را محکوم کرده اند و با تظاهرات و اعتراضات خود نسبت به این جنایات خشم و نفرت خود را از اعمال وحشیانه رژیم علیه کولبران ابراز داشته اند. این اعتراضات هرچند مفید و لازم است اما کافی نیست.

تا زمانی که رژیم جمهوری اسلامی به حاکمیت جنایتبارش ادامه می دهد، هیچ چشم اندازی برای رو به راه شدن زندگی مردم کارگر و زحمتکش وجود ندارد. کولبری و کارهای سخت و طاقت فرسای مشابه آن ادامه و گسترش می یابد. رژیم جمهوری اسلامی رژیم سرمایه داران است. این رژیم ثروت و سامان مردم را نه برای اشتغال زایی و رفع مشکلات اقتصادی و تأمین شرایط یک زندگی انسانی به مصرف می رساند، بلکه آنرا صرف گسترش نیروهای نظامی و امنیتی برای تداوم حاکمیت ضد مردمیش می کند. امکانات اقتصادی مملکت یا به مصرف سیاستهای جنگ افروزانه و مداخله گرانه در منطقه می رسد یا با اختلاس ودزدیهای نجومی و توسط کاربدستان و وابستگان رژیم به جیب آنها می رود.

اعتراضات مداوم و پیوسته توده های مردم برعلیه رژیم اسلامی سرمایه به عنوان مسبب فقر و فلاکت جامعه و تلاش برای متشکل کردن این اعتراضات توسط پیشروان جنبشهای اجتماعی و در پیشاپیش آنها فعالین جنبش کارگری برای سرنگونی انقلابی این رژیم جنایتکار تنها راه رهایی مردم ایران و کردستان ازشرایط فلاکت باری است که جمهوری اسلامی به مردم تحمیل کرده است.

2017-01-31 | ۱۳۹۵-۱۱-۱۲




ما را دنبال کنید

تویتر Find us on youtube Follow us on google+ Follow us on facebook CPIran_mailing address
Result